Wie is er in Atlanta nou niet ontevreden?

ATLANTA, 27 JULI. Het schijnt dat iedereen in Atlanta ontevreden is. Het Canadese tafeltennisteam is ontevreden, omdat er in het olympisch dorp 'no rubbers' te krijgen waren. Met z'n vijven eisten zij tenminste tien rubbers per dag. De leiding van het olympisch dorp schrok daar wel even van, tot bleek dat de tafeltennissers het rubber bedoelde dat op de zijkant van een batje wordt geplakt.

Dit probleem kon nog worden opgelost, maar dat geldt niet voor een heleboel andere problemen.

De Deense ploeg is ontevreden, omdat men niet in het olympisch dorp is ondergebracht. De Denen zitten apart, ergens in een buitenwijk waar 's nachts nogal eens geschoten wordt. De Denen durven hun appartementen nauwelijks te verlaten en willen nu het geld terug dat zij voor hun huisvesting hebben betaald.

De atleten zijn ontevreden, omdat het grootste deel van hen met lege handen naar huis gaat. Voor de 10.800 deelnemers liggen zo'n zes honderd medailles klaar. Dat betekent dat slechts 1 op de 18 atleten een medaille krijgt, waarbij buiten beschouwing is gelaten dat enkelen er twee of meer veroveren. Bovendien is een deel van de medaillewinnaars ook weer ontevreden is, omdat het toch niet hebben gekregen waarop men had gehoopt. Volgens een Amerikaanse televisiepsychiater, wiens naam me om een of andere reden is ontschoten maar die erg leek op de psychiater uit Kuifje, ben je het beste af met de bronzen plak. Het goud betekent dat je niet hoger kunt. Het goud is het einde van je carrière. Maar de winnaar van het zilver is er nog erger aan toe. De winnaar van het zilver is geen winnaar maar iemand die het goud verloren heeft. Hier valt onmiddellijke therapie aan te bevelen. De winnaar van het brons heeft daarentegen niets te klagen. Hij of zij is nog juist in de prijzen gevallen en heeft een toekomst voor zich om nog verder te komen.

De journalisten zijn ontevreden. Erg ontvreden zelfs. Vier jaar geleden in Barcelona was alles beter geregeld. Het door IBM opgezette informatiesysteem werkt traag, zo het al werkt. Uitslagen, standen en tijden komen laat of helemaal niet binnen. Volgens het IBM-systeem heeft een Japanner onlangs bij het zwemmen een Europees record verbeterd. Veertig miljoen dollar heeft IBM uitgetrokken voor een nieuwe software, maar de journalisten vragen zich waarom men niet gewoon het systeem van Barcelona heeft overgenomen, dat snel en accuraat werkte. Ook met de tijdwaarneming, verzorgd door de Zwitserse firma Swatch, schijnt het een en ander mis te zijn. Regelmatig valt bij het boksen en het worstelen het scorebord uit. Televisiestations en kranten die met het Atlanta Comittee Olympic Games een contract hebben gesloten voor snelle berichtgeving overwegen de bloeddorstige roedel der sue-lawyers op het ACOG los te laten.

Journalisten en bezoekers zijn ook ontevreden over het transport van en naar de verschillende stadions. Honderden bussen zijn speciaal voor de Spelen naar Atlanta gebracht. Daar zijn honderden buschauffeurs bij geleverd, die ook van buiten kwamen en daarom de weg niet wisten. Bussen verdwaalden en er is zelfs het geval bekend van een buschauffeur die huilend naast zijn vervoermiddel is gaan zitten omdat hij niet verder dorst. Openbaar vervoer is nu eenmaal nooit het sterkste punt geweest van de Amerikanen. Soms is het transport zo slecht geregeld dat wedstrijden moeten worden uitgesteld, omdat ook de atleten de plaats van bestemming niet hebben bereikt. De Engelse roeiers hebben een bus gekaapt om op tijd te komen voor hun race.

Voor de toeschouwers die een wedstrijd hebben gemist wegens transportatieproblemen is inmiddels een kantoor geopend waar men zijn geld terug kan krijgen.

Ontevreden zijn de winkeliers, die helemaal worden weggedrukt en met lede ogen moeten aanzien dat hun normale klanten de stad ontvuchten. Ontevreden zijn de hotels, die hebben gemerkt dat het toch een tikje tegenvalt met de belangstelling. Overal zijn nog volop kamers te verkrijgbaar en van de woekerprijzen die aanvankelijk voor een kamer moest worden betaald, is niet veel meer over. Ontevreden zijn de thuislozen die naar de buitenwijken zijn verdreven en die hebben gemerkt dat de Olympische Spelen geen enkele verbetering van hun lot hebben opgeleverd.

Ontevreden zijn ook de Amerikaanse televisiekijkers. Door een twee jaar geleden gesloten deal met de Europese televiemaatschappijen, groot 250 miljoen dollar, viel de finale van het turnen precies op het tijdstip dat de NBC verplichtingen had jegens andere adverteerders. Daardoor misten de Amerikaanse televisiekijkers de verrichtingen van hun winnende turnmeisjes.

Ontevreden zijn de buitenlanders, die klagen over de partijdige berichtgeving van de NBC. Ook tijdens de Olympische Spelen van Los Angeles in 1984 berispte IOC-president Samaranch de Amerikaanse media voor hun chauvinistisch berichtgeving, maar het lijkt of het alleen maar erger is geworden. De NBC heeft weinig oog voor de buitenlandse deelnemers en heeft bij de prijsuitreiking de camera zo opgesteld dat slechts de Amerikaanse vlag in beeld komt. In US-Today stond een treffende cartoon van twee televisiepresentatoren, waarvan er eentje zegt: “Wij zijn in staat te bevestigen dat er inderdaad ook teams van andere landen meedoen.”

Eigenlijk zijn in Atlanta maar twee mensen die niet ontevreden zijn. De eerste is de sheriff die heeft verklaard dat er sinds het begin van de Spelen geen moord meer is gepleegd in de olympische cirkel. Dat is een nieuw record voor een stad die in deze discipline een geweldige staat van dienst heeft.

De tweede tevreden man ben ik, want elke dag zie ik prachtige sport.

    • Max Pam