Rouwcultuur (3)

In zijn artikel over het afscheid van de besloten Nederlandse rouwcultuur schenkt dr. Van den Bout geen aandacht aan de katholieke rouw- en gedenkcultuur, die men toch bepaald niet besloten kan noemen en die evenmin beperkt is tot de dag van de uitvaart.

Voorbeelden: de avondwake aan de vooravond van de uitvaart, de zeswekendienst zes weken na de uitvaart (vooral in Limburg); de jaardienst of het jaargetijde op de jaardag van het overlijden; de jaarlijkse Allerzielenviering op 2 november, waarin met name de overleden parochianen van het afgelopen jaar worden herdacht. Niet te vergeten ook de talrijke misintenties voor de gestorvenen.

Al deze uitingen van rouw en gedenken worden publiek gemaakt in liturgievieringen, rouwbrieven en bidprentjes, in advertenties en parochiebladen.

Het blijven gedenken van de gestorvenen is een specialiteit van de katholieke kerk, een sympathieke en hartverwarmende specialiteit. Het blijft een raadsel waarom Van den Bout wél melding maakt van een nieuw gedenkinitiatief van de begraafplaats Driehuis-Westerveld, maar de nog altijd levende, eeuwenoude katholieke traditie geen woord waardig keurt.

Het is, om met Gerard Reve te spreken, tegenwoordig ook nooit goed.

    • M. Smeets