Italië op alle fronten de meerdere van Nederland; Afstraffing voor volleyballers

ATLANTA, 26 JULI. Italië had na het verlies in de World-Leaguefinale wat goed te maken in het volleybal. Dus denderde de ploeg van coach Julio Velasco gisteren in Atlanta over Nederland heen. Het werd 3-0, tegenwoordig een ongewone uitslag in de confrontaties tussen beide rivalen. “Italië speelde heel indrukwekkend”, oordeelde verliezend coach Joop Alberda na afloop.

Op het verloop van het toernooi heeft de uitslag vooralsnog geen invloed. Het betrof een groepswedstrijd en beide teams zullen de kwartfinale bereiken. De belangrijke vraag is echter wat voor een psychologisch effect het fikse verlies op de Nederlandse volleyballers zal hebben. Daar werd meteen na de wedstrijd nogal laconiek over gedaan door de betrokkenen. Alberda raakte zelfs even flink geïrriteerd. “Denk je dat de wereld instort na één verloren wedstrijd”, antwoordde hij. “Morgen is er weer een nieuwe dag.”

Hij herinnerde aan het olympische volleybaltoernooi van 1984. De Verenigde Staten verloren toen in de groep met 3-0 van Brazilië om dezelfde ploeg later in de finale te verslaan. Nederland hoopt in 1996 op hetzelfde senario. Elke wedstrijd is een andere, is de redenering. “Italië speelde op zijn top en wij niet. Volgende keer kan het andersom zijn”, legde Olof van der Meulen uit. “We zijn nog niet dood of zo.”

Toch kan het niet anders dat Italië gisteren een mentale dreun heeft uitgedeeld. Dat Nederland zou verliezen, was op zichzelf wel te verwachten. De verrassing zat hem in de uitslag. Het krachtsverschil in de eerste twee sets (twee keer 15-8) was ontluisterend. Nederland kwam toen op bijna alle fronten tekort tegen Italië. Vooral in de opslag en de blokkering was het verschil enorm. Zo hadden de Nederlanders geen enkele vat op de sprongservice van Giani. Hij scoorde er aan de lopende band mee.

De Italianen speelden met Marco Meoni als spelverdeler en niet met routinier Tofoli. Alberda had dat wel verwacht, zei hij naderhand, maar zijn ploeg had vaak geen kijk op de ballen van de 23-jarige Meoni. Daarom verdedigde Nederland meer dan eens met slechts een eenmansblok. In de derde set leefde Oranje eindelijk een beetje op. Vooral door toedoen van Olof van der Meulen, die tot dan toe ook onder de maat was gebleven, kwam de ploeg steeds terug van een achterstand. Bij 13-13 waren er zelfs een paar goede kansen op een veertiende punt.

Setwinst zou de uitslag meteen een ander aanzien hebben gegeven. Het mocht niet zo zijn, want Nederland miste het nodige geluk, terwijl bij Italië juist alle ballen goed vielen. Typerend was het laatste punt van de wedstrijd. Een bal van Bernardi ging tegen de antenne van het net, de twee scheidsrechters zagen het niet en de lijnrechter die zijn vlag opstak werd niet geraadpleegd. Nederland mopperde lang na en Jan Posthuma moest de ziedende aanvoerder Peter Blangé bij de Finse arbiter Salonen weghalen.

Blangé had bijna de hele derde set aan de kant gezeten. Het was lang geleden dat zoiets was gebeurd. Maar de spelverdeler deelde volop mee in de malaise. Vandaar dat Alberda besloot het met Misha Latuhihin te proberen. De Limburger deed zijn werk uitstekend. Hij gaf goede set-ups en was enthousiast. Het was één van de weinige positieve punten van het duel van gisteren. “Hij heeft ons verrast”, zei Alberda.

Een ander voordeel van de 3-0 nederlaag kan zijn dat Nederland in de kwartfinale Brazilië ontloopt. De Brazilianen zullen na twee nederlagen grote moeite hebben om uitschakeling te voorkomen. Als ze vierde in hun groep worden, zullen ze tegen de nummer één van de andere poule, na gisteren waarschijnlijk Italië, moeten spelen. “Brazilië blijft een linke tegenstander”, oordeelde Alberda. “Die ploeg heeft capaciteiten en kan ineens weer de geest krijgen.” In dat geval zou er voor Italië een herhaling van vier jaar geleden kunnen ontstaan. Toen trof het in de kwartfinale Nederland dat na een zwakke voorronde ineens de vorm hervond.

Maar vooralsnog gaat iedereen er nog vanuit dat Italië en Nederland elkaar ook in de finale zullen treffen. “En ik kan me niet voorstellen dat Italië dan weer zó goed speelt. Dat lukt echt geen twee keer”, aldus Bas van de Goor.