Hockeyers schudden elkaar wakker

ATLANTA, 26 JULI. Hockeykeeper Ronald Jansen vergelijkt zichzelf met zijn collega van Ajax. Hij krijgt als sluitpost van de nationale ploeg ook meestal weinig te doen. Maar als de tegenstander er toch doorheen komt, dan moet hij er wel staan. Dan wordt er op hem vertrouwd.

En Jansen stond er afgelopen nacht in het stadion van de Clark Atlanta University en had een cruciaal aandeel in de uitermate belangrijke 3-2 zege op Australië. Nederland is nu met nog twee pouleduels te gaan nog maar twee punten van de halve finale verwijderd.

Het derde Nederlandse doelpunt viel na een kwartier in de tweede helft toen Van den Honert een voorzet van Bovelander met zijn backhand insloeg. Oranje controleerde daarna de wedstrijd, maar de Australiërs kregen toch nog twee flinke kansen. Jansen ranselde de schoten uit zijn doel. “Ik blijf altijd zo lang mogelijk staan en beslis pas op het laatst wat ik ga doen.”

De 32-jarige doelman baalde na de wedstrijd nog een beetje van de twee doelpunten die hij wel tegenkreeg. De eerste was een rebound van een strafcorner en bij de tweede had Jansen pech omdat Van Pelt de bal tegen zijn benen kreeg en Hager de bal zo voor het intikken had. “Het was echt een flutballetje. Als ik toch doelpunten moet doorlaten dan liever een paar mooie”, aldus Jansen.

In de eerste helft had Nederland veel onrust in het spel en liepen de combinaties stroef. “We hebben”, sprak matchwinnaar Jansen, “misschien niet het beste hockey gespeeld, maar er is hard geknokt. We zijn er lekker ingekleund. Voor het eerst hebben we hier aangetoond dat we dat ook kunnen.” In de eerste wedstrijden schortte het aan strijdlust. “We hebben de afgelopen dagen elkaar wakker geschud. Waar zijn we mee bezig, jongens? Dit zijn wel de Olympische Spelen!”

Jansen maakte het evenement in 1988 in Seoul ook al mee. Hij was toen tweede keeper achter Frank Leistra en speelde twee wedstrijden, tegen Australië en Kenia. De Brabander bedankte daarna voor Oranje omdat hij geen reserverol meer wenste. Bondscoach Roelant Oltmans haalde hem in september 1994 terug. De keeper wenste echter een basisplek. “Het was geen eis, maar toen ik bij een toernooitje in Duitsland op bank zat, heb ik alleen tegen Roelant gezegd dat hij daarvoor beter een jonge jongen kon nemen.” Oltmans liet daarna blijken Jansen als zijn eerste man te willen en dat zorgde er weer voor dat Bart Looije, de opvolger van de legendarische Leistra, afscheid nam van de nationale selectie.

Zowel Oltmans als Jansen heeft geen spijt van de rentree van de keeper. “Ik heb van Seoul al een bronzen plak”, zegt de zelfverzekerde doelman in Atlanta. “Dat is de mooiste medaille die ik heb. Maar hier ga ik een nog mooiere halen.”

Dan zal Nederland wel beter moeten spelen dan tegen Australië, hoewel Oltmans na afloop zei tevreden te zijn. De coach had toch ook de nodige onvolkomenheden gezien. Hij haalde zelfs centrale middenvelder Floris Jan Bovenlander in de eerste helft even naar de kant. “Ik vond hem tactisch niet goed spelen. Hij stond te ver van de achterhoede af. Dus was het beter om hem er uit te halen en hem dat te vertellen”, legde Oltmans uit.

Bovelander was al weer terug in het veld om vlak voor rust uit een strafcorner voor 2-2 te zorgen. De Nooijer had Oranjes eerste treffer gemaakt.

Een overwinning op het taaie Zuid-Korea, morgenavond, zou betekenen dat Nederland zeker is van een plaats in de halve finale. Oranje heeft vijf punten. Daaronder is het dringen met drie ploegen met drie punten en twee met twee. Oltmans verwacht dat de Australiërs het zullen redden. In de andere poule lijken het verrassend goed spelende en nog ongeslagen Spanje en Duitsland als bovenste twee te eindigen.

Mogelijk kan Nederland in de laatste groepswedstrijd tegen Zuid-Afrika zelf bepalen tegen wie het uitkomt in de halve finale. Waarschijnlijk is het beter om de Spanjaarden te ontmoeten in plaats van de altijd lastige Duitsers. “Maar ik kan me niet voorstellen dat we een wedstrijd weggeven om niet eerste, maar tweede te worden”, zei Bovelander.

    • Hans Klippus