Bertus Aafjes

'Zelden zal een dichter zo krampachtig geprobeerd hebben de wereld mooi te laten zijn', schrijft Bas Heijne in 'Een vleug van smart' over Een voetreis naar Rome van Bertus Aafjes (CS 5-7). Maar deze zin past op alle idyllen van Theokritos tot ... - hé, schrijft men tegenwoordig nooit meer een idylle? Heeft Aafjes de laatste idylle geschreven?

Is hij de laatste geweest, die 'krampachtig geprobeerd heeft de wereld mooi te laten zijn'? Heeft men het nu definitief opgegeven? Hoe kostbaar is hij dan toch!

Was 'ogen als morellen' in 1942 een cliché, zoals Heijne beweert? Dan zou ik de stamboom van dat cliché eens willen zien. Claes heeft laten zien dat haast alles wat wij zeggen en schrijven vermalen clichés zijn. Bas Heijne over Aafjes: 'zacht als boter, zoet als fondant, mierzoete rijmelarij, onoverbrugbare kloof, onstuitbare Wanderlust, overweldigende aandoeningen, etc. etc.' Hoor ik daar soms geen clichés?

Ik wil Een voetreis naar Rome in onze literatuur niet missen. Laat het gauw weer leverbaar zijn, en met vele voetnoten.