Strijd op de 100 meter wordt in kleedkamer beslist

Morgen begint het atletiektoernooi in Atlanta. Het koningsnummer, de 100 meter voor mannen, staat meteen op het programma, met op zaterdagavond de grote finale.

ATLANTA, 25 JULI. De olympische sprint heeft deze keer geen echte favoriet, de strijd ligt volledig open. Het deelnemersveld is een prachtige mix van nieuwkomers en oudgedienden. Christie, Fredericks en Mitchell moeten het opnemen tegen onstuimige talenten als Bailey en Boldon. De toeschouwers in het Olympisch Stadion zullen zaterdagavond ogen tekort komen. De verwachting is dat wie de titel wil winnen een wereldrecord moet lopen.

Michael Johnson hoopt in Atlanta de hegemonie van King Carl Lewis over te nemen door winst op de 200 en 400 meter. “Maar de snelste man van de wereld zal hij nooit worden. Als hij dat wil, moet hij naar de 100 meter overstappen”, zei sprinter Dennis Mitchell deze week. Er gaat ook niets boven 100 meter, de gespierde lichamen, de kracht, de spanning.

Het voorspel van de Super 100 was al een belevenis op zich. De grote show begon maanden geleden. Of eigenlijk al een jaar geleden. Toen zei Linford Christie, de titelhouder, dat hij er waarschijnlijk in Atlanta niet meer bij zou zijn. Dat hield hij lang vol. Niemand geloofde hem en Christie verschijnt ook gewoon aan de start. Dat geldt ook voor de nummer twee van Barcelona, Frankie Fredericks. De Namibiër was de snelste in het olympische voortraject, maar hij zei geen keuze te kunnen maken tussen de 100 en 200 meter.

Het hoort allemaal bij de show. De atleten probeerden elkaar in de aanloop naar Atlanta te imponeren of speelden juist onverschilligheid. Nooit gaf een atleet na een nederlaag toe dat hij had gefaald. Een sprinter blaakt altijd van zelfvertrouwen of, beter gezegd, zo lijkt het. Want een sprinter hoort niet over verlies of twijfels te praten. Een sprinter moet onoverwinnelijkheid uitstralen.

De favorieten zullen elkaar straks voor de finale in de callroom, de wachtkamer waar de deelnemers moeten verzamelen, bespieden. Christie en Drummond zullen hun concurrenten er zoals altijd hun gespierde lichamen tonen. Daar, bij elkaar in een kleine ruimte, zal ieder sterk in zijn schoenen moeten staan. Wie geïmponeerd is door een ander, behoort meteen tot de kanslozen. “In de callroom wordt de wedstrijd eigenlijk al beslist”, zegt Donovan Bailey, vorig jaar wereldkampioen in Göteborg.

Fredericks blonk in het voorseizoen uit. Hij bleef begin juni in Lausanne slechts éénhonderdste verwijderd van het wereldrecord (9,85) van Leroy Burrell. En hij hield daar in een soort pre-olympische finale alle concurrenten achter zich. Opvallend was toen de laatste plaats voor Dennis Mitchell. The Green Machine, zoals hij zichzelf pleegt te noemen, begon het jaar goed door én de sprint tijdens de opening van het Olympische Stadion én die tijdens de Amerikaanse trials te winnen. Later viel hij flink terug, maar zelf beweert hij dat daar geen conclusies aan mogen worden verbonden. “Ik word olympisch kampioen.”

Dat zeggen Ato Boldon en Donovan Bailey ook. Het stoere duo vertegenwoordigt de nieuwe lichting sprinters. Bailey is weliswaar al 28 jaar, maar hij is een laatbloeier. De Canadees van Jamaicaanse afkomst sukkelt met zijn start. Toch eindigde hij de laatste wedstrijden door zijn flitsende eindschot wel steeds bij de eerste drie. Boldon, afkomstig uit Trinidad, maakt een sterke indruk. Hij versloeg op 8 juli in Stockholm onder anderen Bailey, Drummond en Mitchell. De vraag is echter of Boldon, die pas 22 jaar is, de druk al aankan.

En dan is er nog Linford Christie. De snelste opa ter wereld lijkt weinig kans te maken zijn titel te prolongeren. Hij liep dit jaar nog niet onder de tien seconden en presteerde in de laatste sprints voor Atlanta zelfs zeer matig. Hij liep op 12 juli in Londen 10,26. Dat was zo'n slechte tijd dat zelfs Christie toegaf dat het hem was tegengevallen. Maar met de sluwe Brit weet je het nooit. Ook als hij niet wint, is zijn aanwezigheidheid zeer gewenst. Want zelfs als Christie stilstaat, imponeert hij.

Dat geldt ook voor Carl Lewis. Hij is de enige afwezige op de olympische sprint. Hij wist zich niet te plaatsen en dat is jammer. King Carl had de 100 meter van Atlanta nóg meer kleur kunnen geven.

Een prognose voor zaterdagavond: 1. Fredericks, 2. Bailey, 3. Christie, 4. Drummond.

De kanshebbers:

Donovan Bailey

28 jaar

Land: Canada

geb. in Jamaica

Persoonlijk record: 9,91 (1995)

Beste tijd dit jaar: 9,93

Ato Boldon

22 jaar

Land: Trinidad en Tobago

Persoonlijk record: 9,92 (1996)

Beste tijd dit jaar: 9,92

Linford Christie

36 jaar

Land: Groot Brittannië

geb. in Jamaica

Persoonlijk record: 9,87 (1993)

Beste tijd dit jaar: 10,04

Jon Drummond

27 jaar

Land: Verenigde Staten

Persoonlijk record: 9,98 (1996)

Beste tijd dit jaar: 9,98

Frankie Fredericks

28 jaar Land: Namibië

Persoonlijk record: 9,86 (1996)

Beste tijd dit jaar: 9,86

Mike Marsh

28 jaar

Land: Verenigde Staten

Persoonlijk record: 9,93 (1992)

Beste tijd dit jaar: 9,95

Dennis Mitchell

30 jaar

Land: Verenigde Staten

Persoonlijk record: 9,85 (1985)

Beste tijd dit jaar: 9,92

Brunny Surin

29 jaar

Land: Canada

geb. in Haïti

Persoonlijk record: 9,97 (1995)

Beste tijd dit jaar: 10,03.