Baas van Aerospatiale stapt over naar SNCF

PARIJS, 24 JULI. Louis Gallois (52) is de nieuwe president-directeur van de Franse spoorwegen SNCF. Tot gisteren stond hij aan het hoofd van Aerospatiale, de Franse vliegtuigbouwer en partner in Airbus, Ariane en andere grote Europese luchtvaartactiviteiten. Gallois is de derde spoorwegpresident in zes maanden en de zesde in drie jaar.

De Franse ministerraad heeft vanmorgen de benoeming bekrachtigd nadat tot het laatste moment onzeker was gebleven wie Loïk Le Floch-Prigent zou opvolgen. Deze spoorwegdirecteur sinds december werd drie weken geleden in voorlopige hechtenis genomen op verdenking van frauduleuze transacties in de tijd dat hij eerste man was van het staatsolieconcern Elf-Aquitaine.

Gallois' taak is snel de rust te herstellen èn de ingezette hervorming van de Franse spoorwegen vervolgen. Vorig najaar leidde onrust over de noodzakelijke herstructurering van de SNCF tot een landelijke staking die de Franse economie vijf weken lamlegde. Le Floch-Prigent, die toen op uitdrukkelijke wens van president Chirac werd benoemd, slaagde er binnen enkele maanden in de dialoog met de spoorwegbonden en de regering nieuw leven in te blazen.

De benoeming van Gallois is een zoete overwinning voor premier Juppé en minister Pons van transport. Zij dachten in december al aan Gallois als ervaren en behoedzame overheidsmanager om de SNCF te leiden. Chirac drukte de benoeming van de flamboyante Le Floch-Prigent door, ook al was de rechter van instructie toen al ver gevorderd met het gerechtelijk vooronderzoek in de zaak-Elf. Gallois geldt, net als Le Floch-Prigent, als politiek links en goed in sociaal overleg. Zijn stijl is echter zeer verschillend: zonder enige opsmuk, meer die van een teamspeler.

De benoeming bij de SNCF lost ook een ander industrie-probleem van de regering op. Sinds februari zijn Aerospatiale en de particuliere vliegtuigbouwer Dassault op last van president Chirac in volledige fusiebesprekingen gewikkeld. Bedoeling is de Franse vliegtuigbouw te bundelen alvorens allianties in Europees verband aan te gaan. Dassault wilde niets weten van een fusie, maar moest toegeven: de staat is verreweg de grootste klant. Eigenaar-directeur Serge Dassault eiste in ruil het vertrek van Gallois. Zonder daar openlijk aan toe te geven, heeft de regering Dassault nu toch zijn zin gegeven.

Gallois heeft als troef dat hij een jaargenoot van premier Juppé is aan de ENA, de Franse opleiding voor hoge ambtenaren, politici en zakenlieden. Hij heeft ook de HEC, de Parijse business school, doorlopen. Gallois werkte op de ministeries van Financiën en Economie, Defensie en Industrie, onder meer als directeur de cabinet van de toen nog socialistische minister Jean-Pierre Chevènement. In 1989 werd hij president-directeur van SNECMA, de Franse fabrikant van vliegtuigmotoren. De laatste vier jaar bij Aerospatiale bevestigde hij zijn reputatie als efficiënt, niet aan de weg timmerend manager. Hoewel de dramatische verlies-positie van Aerospatiale ingrijpende afvloeïingsmaatregelen vergde, zag hij kans zowel de sfeer als de schuldenlast gezonder te maken. Hij is in de eerste plaats overheidsdienaar, maar politieke prestige-dromen zoals een opvolger van de Concorde heeft hij met commercieel realisme weten af te houden.

Tot nog toe werd steeds aangenomen dat Gallois Aerospatiale wilde blijven leiden, ook om de omvorming van Airbus tot een onafhankelijke internationale naamloze vennootschap verder te begeleiden.