Feministisch gedoe

In het interview van Friederike de Raat met Marielle Wiegmans in de krant van 12 juli, meldt de geïnterviewde dat ze niet houdt van feministisch gedoe. Zij vindt dat vrouwen op het werk een opmerking over hun uiterlijk als een compliment moeten zien en dat je niet te veel moet vallen over mannen die grappen maken over vrouwen, want “je kunt toch niet verwachten dat al die mannen zich gaan aanpassen aan een paar vrouwen?”

Het lijkt mij een flinke en kordate vrouw, maar waarom is ze dan zo vreselijk van slag als bij een topbespreking de mannen aan haar vragen waar haar baas blijft? Dat vind ik nou gezeur, wel andere vrouwen afvallen (want dat doet ze in feite: als directeur kun je tenslotte ook net zo goed het voortouw nemen om een mannencultuur proberen te veranderen) maar zich wel tekort gedaan voelen als zij in diezelfde mannencultuur voor een secretaresse wordt aangezien.

Bovendien is het dank zij al dat feministische gedoe in de jaren zestig dat deze topdames in zo'n baan worden benoemd en daar ook nog worden geaccepteerd. Het valt me wel vaker op in interviews met vrouwen die iets hebben bereikt dat dat maar al te graag en te gauw vergeten wordt.