Parijs

De Champs Elysées zonder winkelend en ronkend verkeer, wat een verademing. De ratelende ketting van de racefiets klinkt fraaier dan de parelketting van de galeriebezoeker. Het Grand Palais oogt een beetje flets tussen het kleurige schouwspel van de Tour de France. Bouwwerken worden meestal mooier als ze worden opgesierd door een stoet atleten.

Denk aan de Willemsbrug in Rotterdam of de boulevard in Scheveningen. Parijs is vandaag de hoofdstad van Denemarken, hoewel de Franse gendarmes daar geheel anders over denken. Geen lach, geen drank, geen geintje kan er af bij de platte petten. De supporters van Bjarne Riis gedragen zich voorbeeldig en passen in het vriendelijke beeld dat de wielersport sinds jaar en dag oproept. Liever een paar duizend beschonken Denen dan een overvloed aan nuchtere Japanse toeristen. Liever de burgemeester van Herning dan de burgemeester van Parijs. Het rood en wit van sponsor Coca Cola wordt voor een keer overtroffen door het rood en wit van de Deense vlag.

Alles is een beetje anders op de Champs Elysées. De Tour creëert een eigen wereld die elk bestaand decor overtreft in kleurschakering. Maar de Tour heeft geen grip op het verliefde paartje dat achter de finishlijn in een innnige omhelzing is verwikkeld. Sommige Fransen kunnen zich uitstekend vermaken zonder de liefde voor de Tour.

    • Jaap Bloembergen