Op haar oude dag behaalt Longo nog de olympische titel

ATLANTA, 22 JULI. Recalcitrant, tegendraads, een verschrikkelijk moeilijk mens. De Franse wielrenster Jeannie Longo heeft het de laatste jaren van honderden kanten tegelijk gehoord. Op een vriendendienst hoeft ze binnen het peloton niet te rekenen. Daarom deed ze het gisteren bij de olympische wegwedstrijd maar zelf.

De met de jaren strammer wordende spieren raakten in een tropische regenbui volledig los. Het leverde de 37-jarige Française haar eerste gouden olympische medaille op. Het was het einde van een lange frustratie, maar nog niet van een loopbaan.

Longo is een vrouw van uitersten, die de afgelopen jaren de vriendschappelijke banden met officials en collega's nagenoeg persoonlijk doorsneed. Ze spaarde wereldtitels bij de vleet, op de baan en op de weg, joeg met regelmaat iedereen tegen zich in het harnas en kreeg daar op de Spelen steeds de rekening voor gepresenteerd. Zette Longo aan, dan deed het peloton iets meer.

Gisteren wilde het peloton ook wel, maar niemand kon Longo stoppen. “Het is een maf mens”, zei de Nederlandse bondscoach Piet Hoekstra, “maar fietsen kan ze. En ze kan er geen genoeg van krijgen om anderen te kleineren.”

In 1984 ging het olympisch duel met aartsrivale Maria Canins zover, dat ze elkaar raakten. In 1988 overschatte ze met een demarrage in de slotfase haar eigen krachten. Het peloton haalde haar in, waarna Monique Knol de beste was en Longo gedesillusioneerd als 21ste eindigde. Vier jaar geleden was Kathy Watt haar te slim af. Longo vocht met Leontien van Moorsel een onderling conflict uit, dacht zelfs te winnen, maar was Watt vergeten.

De gemiste kansen hadden toch een diepere uitwerking. Gisteren revancheerde ze zich op imponerende wijze. Waar anderen voor elke inspanning een kilometer later fors betaalden, leek het of Longo extra krachten had. Na vijf van de acht ronden forceerde ze zelf de beslissing. De Australische Wilson en de Italiaanse Chiappa sloten aan. De Canadese Hughes kon als laatste aanhaken.

“Ik wist direct dat het de goede ontsnapping was”, stelde Yvonne Brunen later vast. De Nederlandse miste bij haar olympische debuut macht. Na afloop klapte de renster in elkaar. “Elke trap was er een teveel.” Brunen eindigde in het peloton, net als Elsbeth Vink. Ingrid Haringa finishte niet, na vijf ronden concludeerde ze dat het parkoers teveel voor haar was.

Longo is nog niet klaar met de Spelen. Vorig jaar bij de WK was ze de sterkste in de wegwedstrijd en de individuele tijdrit. Op dat onderdeel start ze ook in Atlanta. “Ik ga voor twee keer goud, maar de Spelen zijn al geslaagd voor me.” (ANP)