Worstelaars zijn huisvaders die postzegels verzamelen

ATLANTA, 20 JUNI. De man die gisteren president Clinton in het olympisch dorp heeft rondgeleid, is de 130 kilogram wegende worstelaar Bruce Baumgartner. In Amerika is Baumgartner een nationale held en daarom mocht hij op de openingsceremonie ook de Amerikaanse vlag dragen.

Hoewel worstelen zich niet kan meten met baseball, basketball en football, is het wel degelijk een populaire sport in Amerika. Het is een sterk lichamelijke sport, die behalve kracht ook een zekere agressieve geweldadigheid vereist, maar anders dan bij het gewichtsheffen moeten de worstelaars lenig zijn en over een goed reactievermogen beschikken.

Zelf kijk ik graag naar worstelen, maar in Nederland is het weinig op de televisie, vermoedelijk omdat men al die spierbundels een tikje vies vindt. Dat is jammer, want worstelen is een van de klassieke sporten. In Combat Sports in the Ancient World schrijft M. Poliakoff dat al in het jaar 2000 voor Christus de eerste officiële worstelcompetities zijn gehouden. Wie erin slaagde zijn tegenstander driemaal met zijn rug op de grond te krijgen, werd tot winnaar uitgeroepen. De eerste regels verboden bijten, stompen en in het kruis grijpen. Er kwam een arbiter, die erop toe moest zien dat er niet opzettelijk vingers werden gebroken of ogen uitgestoken. Omdat er nogal wat dodelijke slachtoffers vielen door verwurging, is toen al het zogenaamde aftikken in zwang gekomen.

Bruce Baumgartner heeft alles wat Amerikanen in een sportman op prijs stellen. Hij is niet alleen een kolossale verschijning, maar ook nog een gewetensvol mens en a familyman, die het liefst thuis zit bij zijn gezin. Maar bovenal is hij ongelooflijk succesvol. Hij was driemaal wereldkampioen, won goud op de Olympisch Spelen van '84 en '92, en ook nog eens zilver in '88. Mocht hij in Atlanta opnieuw in de prijzen vallen, en daar ziet het wel naar uit, dan behoort hij tot het uiterst selecte gezelschap dat medailles heeft gewonnen op vier verschillende Spelen.

Baumgartner lijkt wel wat op de hoofdpersoon uit The world according to Garp van John Irving. Evenals Garp is hij coach van een universitair worstelteam, en heeft hij een grote invloed op zijn leerlingen. De laatste jaren is Baumgartner zelfs uitgegroeid tot een voorbeeld voor de Amerikaanse jeugd. Het was juist daarom dat hij de Sullivard Award kreeg, een onderscheiding die alleen is weggelegd voor de grootste Amerikaanse atleten.

Baumgartens sterke punt is dat hij een kracht en leningheid met elkaar verenigd. Hij is in staat voorover buigend zijn handen plat op de grond te zetten, wat gelet op zijn omvang een al even grote prestatie is.

Er zijn in het worstelen twee discplines: het Grieks-Romeins en het vrije stijl worstelen, waarbij ook de benen mogen worden gebruikt. Baumgarten is een vrije stijl worstelaar, van oudsher de tak waarin de Amerikanen uitblinken. Maar dit keer hopen de Amerikanen dat hun worstelaars ook in het Grieks-Romeins zullen toeslaan.

De grote man die man die hierin verslagen dient te worden, is de onoverwinnelijke superzwaargewicht Alexander Karelin. Deze Rus heeft in zijn hele carrière nog nooit verloren, ik geloof niet dat dit in andere sporten ooit is voorgekomen. Hij is de uitvinder van de wurgende Karelin-greep en schijnt zo sterk te zijn dat hij in zijn eentje een ijskast heeft gedragen naar de achtste verdieping van zijn flat. Tegenstanders van Karelin halen meestal het einde van de partij niet, maar tegen dit kanon hebben de Amerikanen nu de eveneens de 130 kilogram wegende Matt Ghaffari in stelling gebracht. Op het laatste WK had Ghaffari de Rus bijna te pakken. Tijdens een armgreep hoorde Ghaffari iets knappen in de arm van zijn tegenstander. 'Wacht even', zei Karelin en hij liet zich behandelen om de partij daarna alsnog te winnen. Zo'n time-out zal mij geen tweede keer overkomen, heeft Ghaffari al aangekondigd.

In het boekje dat de Amerikaans Olympisch Comité heeft uitgegeven wordt over de worstelaars slechts gesproken met het grootste respect. In de bijgeleverde biografietjes vallen steeds de woorden verlegen, goedaardig en zachtmoedig. Worstelaars zijn echte huisvaders, die postzegels verzamelen en die, als zij niet worstelen, met hun kinderen uit vissen gaan.

    • Max Pam