Scapino biedt blik op de kweekvijver

Voorstelling: Scapino Rotterdam, workshop. Gezien: 18/7, Scapino Studio Theater, Rotterdam.

Het Nationale Ballet doet het, het Nederlands Dans Theater doet het en Scapino Rotterdam ook: grotere dansgezelschappen die merendeels werk van beroemde choreografen uitvoeren, geven hun dansers één keer per jaar de kans om in workshops hun eigen choreografieën te laten zien. Workshops zijn de kweekvijver voor toekomstige huischoreografen en altijd zijn ze een innemende mengeling van bonte avond-pret en bloedserieus proberen.

In het eigen studiotheatertje presenteerde de Scapino-leden deze keer heel sociaal hun choreografieën als volkomen gelijkwaardig, door ze te verbinden met het geluid van een tikkende metronoom. Echt kans voor applaus kwam dan ook pas toen iedereen na een uurtje aan de beurt was geweest - zonder onderscheid, voor iedereen even veel. De hoogtepunten van de avond worden hier dan ook met lichte wroeging genoemd.

Het beste kwam het eerste: dansers Inma Rubie Tomas, Miquel de Jong en Georg Reischl hadden voor hun gezamenlijke, deels geïmproviseerde Here made now de slimme vondst om aan touwen te gaan hangen. Zonder in acrobatische toeren of bondageverwijzingen te vervallen wervelden ze daaraan om hun as: dank zij scherpe, gecontroleerde bewegingen bleef het touw geen trucje maar werd het een onontkoombaar onderdeel van een choreografie met kracht, die nieuwsgierig maakt naar een langere versie dan deze bescheiden korte.

In het vierdelige Missing you nam Keith-Derrick Randelph een beklemmende solo voor een lang-gerokte man met een kaarsje op. Hij schrijft met zijn vingers in de lucht, versnelt en vertraagt zonder doel en oogt zo somber als een kluizenaar die uit wil breken maar niet kan. Ook het laatste deel, waarin drie dansers op gefluisterde commando's hun trage en synchrone exercities uitvoeren, was spannend.

Javier Velazquez verzorgde een uitsmijtertje van luttele minuten in de vorm van een vrolijk portie Andrew-Sisters-camp. De tuttigste pasjes die de dans heeft voortgebracht werden daarin smakelijk afgewerkt, door drie rondrazende danseressen in harige zuurstoktruitjes.

Zoiets is alleen tijdens een workshop leuk. Maar door de ongedwongen durf van alle deelnemers hou je een zwak voor ze, ook als ze weer in een 'echte' voorstelling staan.