De Wolf kan leven zonder bubbelbad

Oud-international John de Wolf speelt komend seizoen in de eerste divisie bij VVV in Venlo.

VENLO, 20 JULI. Op de training heeft John de Wolf de lachers op zijn hand. De stoere verdediger praat en doceert, maar de jolige ingevingen van de oud-Feyenoorder lijken meer indruk te maken op zijn ploeggenoten dan de tactische raadgevingen die hij tussen de grappen en grollen door laat horen. Rotterdam, Wolverhampton of Venlo, voetbalhumor is universeel.

De Wolf (33) keert na een avontuur van ruim anderhalf jaar bij de Wolverhampton Wanderers in Engeland terug op de Nederlandse voetbalvelden. De voormalige 'Schrik van Rotterdam-Zuid' geeft komend seizoen leiding aan de defensie van de Venlose Voetbal Vereniging (VVV). Spitsen uit de eerste divisie opgepast? “Welnee. Ik ga nu echt niet lopen zeggen: Jongens kijk uit, hier is John de Wolf. We zullen wel zien wat het wordt.”

Anderhalve week geleden versterkte De Wolf de gelederen van de eerste-divisieclub uit Noord-Limburg. De Wolves werkten gewillig mee aan de overgang en deden de routinier transfervrij van de hand. Na een korte, maar mislukte flirt met eerst Excelsior en later Sparta, de club waar hij ooit zijn carrière in het betaalde voetbal begon, liet de oud-international zich overtuigen door de ambitieuze plannen van de beleidsmakers in Venlo. “Alles ziet er heel jofel uit en dat moet ook wel, want anders heb ik hier niets te zoeken. Ik ga echt niet iedere dag op en neer rijden tussen Schiedam en Venlo om hier een beetje aan te klooien.”

Trainer Henk van Stee prijst zich gelukkig met een onverzettelijke en robuuste verdediger van het kaliber-De Wolf. De voormalig assistent-coach van Sparta was de afgelopen weken naarstig op zoek naar een ervaren speler en meent die in de persoon van zijn jeugdvriend gevonden te hebben. “John wordt mijn verlengstuk in het veld, de leider binnen de lijnen. We hebben hem aangetrokken om de jonge jongens te coachen en te begeleiden, zowel binnen als buiten het veld. Die rol is hem op het lijf geschreven.”

Minstens zo belangrijk volgens Van Stee is de publicitaire aantrekkingskracht van zijn nieuwe aanwinst. Want de club die doorgaans een anoniem bestaan leidt, stond de voorbije dagen plotseling volop in de belangstelling. De Wolf vormde het stralende middelpunt. “Zonder dat hij één bal heeft getrapt, heeft hij zijn geld al dubbel en dwars terugverdiend”, meent Van Stee. “John kan VVV van zijn grijze mannen-imago verlossen en de club weer een plaats geven op de voetbalkaart van Nederland.”

De veronderstelling als zou hij een forse stap terugdoen met zijn keuze voor VVV, ontkent De Wolf in alle toonaarden. “Wat nou afbouwen? Wat nou stap terug? Deze club heeft geen bubbelbad om maar eens wat te noemen, maar dat wist ik van tevoren. Mij hoor je niet klagen. Omdat ik nog een contract voor een jaar had, had ik net zo goed in Engeland kunnen blijven en daar nog een jaar mijn hand kunnen ophouden. Voor mij betekent VVV juist een kleine stap vooruit omdat ik in Engeland het afgelopen jaar nauwelijks nog aan voetballen toekwam.”

Na een hoopvol begin in Engeland speelden eerst een hardnekkige knieblessure en vervolgens een onwillige trainer-manager hem parten bij de subtopper uit de First Divison. Maar mislukt? Nee, mislukt is hij beslist niet in Engeland. “Die indruk schijnt hier te bestaan. Zelf weet ik wel beter. Vooral in het begin speelde ik daar beter dan ik ooit heb gedaan. Ik heb gewoon de kans niet gekregen om het af te maken. Bij VVV wil ik voor mezelf bewijzen dat ik het nog steeds kan.”

Of hij zijn contract in Venlo uitdient, is overigens de vraag. De Wolf kwam een verbintenis van één jaar overeen met het bestuur van VVV, maar beide partijen wisselen in de winterstop van gedachten over een eventuele contractverlenging. “Het moet wel heel raar lopen, wil ik hier voorlopig niet blijven.”

Langs de zijlijn zijn de kenners het die middag nog niet eens. Is De Wolf de persoonlijkheid waar VVV op zat te wachten of een veteraan op zijn retour? Voetballers die met veel bombarie hun entree maakten maar vervolgens niets presteerden, hebben ze al vaak genoeg meegemaakt bij VVV.

Herman Teeuwen, in de jaren vijftig met Faas Wilkes het aanvalsduo van VVV, is een trouw bezoeker van de trainingen. Hij heeft ze zien komen en gaan. “Van die jongens van boven de Moerdijk die hier met een grote mond binnenkwamen en dachten dat ze het wel even gingen maken. Nou, mooi niet dus. Die schopten nog geen deuk in een pakje boter. Wilkes wist wat presteren was. Als De Wolf dat ook doet, prima. Dan mogen ze ieder jaar een John de Wolf halen.”

    • Mark Hoogstad