'Deze klap komt heel hard aan'; Van Langen wegens blessure niet naar Spelen

ROTTERDAM, 18 JULI. Ellen van Langen verdedigt haar olympische titel op de 800 meter niet. De kampioene van vier jaar geleden besloot gisteren niet te vertrekken naar Atlanta, waar morgen de 23ste Olympische Spelen worden geopend.

Van Langen is niet voldoende hersteld van een spierblessure in het dijbeen die ze een maand geleden opliep bij een training. Ze liep dit seizoen slechts drie wedstrijden.

Al enige weken vreesde Van Langen dat ze niet op tijd fit zou zijn voor de Spelen. “En dat mag eigenlijk niet”, zei ze gisteren. “Eigenlijk mag je het niet opgeven, moet je er helemaal voor gaan. Maar dat kon ik niet. Dat komt waarschijnlijk door het verleden, door al die andere stomme rotblessures.”

De olympisch kampioene op de 800 meter zou vandaag naar Atlanta vertrekken. In de Amerikaanse stad wilde ze haar vier jaar geleden in Barcelona behaalde titel verdedigen. In 1992 liep ze een uitgekiende race en won ze op imponerende wijze de eerste gouden medaille voor Nederland op een loopnummer sinds Fanny Blankers-Koen in 1948.

In de voorbereiding op de Spelen van Barcelona was Van Langen ook al geblesseerd geweest, maar herstelde ze toch nog op tijd. Na de olympiade van 1992 volgden de blessures elkaar snel op. Door een stressfractuur miste ze het wereldkampioenschap van 1993 in Stuttgart. Een jaar later moest ze wegens een blessure aan de hamstrings afzeggen voor het EK in Helsinki. Vorig jaar werd ze gekweld door een voetblessure, waardoor ze zich nauwelijks kon voorbereiden op het WK in Göteborg. Uiteindelijk verscheen Van Langen toch aan de start en bereikte ze - na diskwalificatie van favoriete Maria Mutola - de finale. Een zesde plaats was het hoogst haalbare.

Dit jaar begon goed. Bij trainingskampen in Zuid-Afrika en Portugal had ze nergens last van. Toch bleef de angst voor een nieuwe blessure, erkende ze gisteren. “Na een goede baantraining had ik wel eens: wauw, als dat maar zo blijft.”

In juni raakte ze opnieuw geblesseerd. Tijdens een training voelde Van Langen opeens een stekende pijn in het dijbeen. Ze herstelde redelijk, maar vorige week woensdag volgde de terugslag. Een scheurtje, constateerde de behandelende arts. Voor het herstel staat vier tot zes weken. Van Langen: “Je kan ook geluk hebben en na een kortere rustperiode weer verder gaan. Ik kon me echter geen rust meer permitteren. Ik was niet eens wedstrijdfit. Ik zat nog maar in de opbouw.” Haar trainer Frans Thuys noemde de beslissing van zijn pupil om niet aan de Spelen deel te nemen “verstandig”. “Als regerend olympisch kampioene moet je natuurlijk wel kunnen meedoen met de top. We hebben het uiterste geprobeerd. Het ging wel redelijk, maar niet goed genoeg. Ze had de hele dag last. De blessure is de laatste dagen alleen maar verergerd.”

Thuys noemt Van Langen “een zeer blessure-gevoelige” sporter. “Ze is in Nederland één van de weinige atleten op topniveau. Dan praat je over andere belastingen. Haar techniek is heftig. Zij bepaalt haar snelheid op korte momenten. De piekbelasting is hoog. Ze is veel gevoeliger voor blessures dan concurrentes als Mutola en Anna Quirot.”

Van Langen liep dit jaar slechts drie wedstrijden, in Kerkrade, Hengelo en bij het Nederlands kampioenschap. Na de hamstringblessure stelde ze haar rentree vier keer uit. Eerst zou ze in Luzern beginnen, maar dat haalde ze niet. Voor wedstrijden in Parijs, Hechtel en Londen moest ze ook afzeggen. Ze miste ritme en kon geen trainingsdag meer missen.

Daarom werd gekozen voor pijnstillende injecties. Afgelopen zondag legde ze een eerste proef af. De laatste test was voor gisteren gepland. Het ging slechter dan zondag. “De injecties werkten niet”, aldus Van Langen. “Alle spieren die er omheen zaten, deden pijn, ze verkrampten. Ik miste de coördinatie. Het was meteen duidelijk dat vertrekken naar de Verenigde Staten geen zin had. Ik had in Atlanta niet eens op een normale atleet geleken.”

Volgens eigen zeggen had Van Langen zich de afgelopen weken al voorbereid op een teleurstelling. Toch kwam de klap gisteren hard aan. “Enorm hard. Het doet verschrikkelijk veel pijn. Hier heb ik vier jaar keihard naar toe gewerkt.”

Over haar toekomst wilde de atlete zich gisteren nog niet uitlaten. “Ik mag me op dit moment niet laten leiden door emoties. Maar ik zal er de komende dagen heel vaak en lang over nadenken.” Dat doet ze niet in haar woning in Hilversum. “Ik zou hier gek worden. Ik kan echt niet hier op de bank rustig naar de Spelen gaan zitten kijken. Ik pak m'n spullen en ga weg. Zo ver mogelijk weg.”

André Bolhuis, chef de mission van de Nederlandse olympische ploeg, wilde gisteren in Atlanta geen reactie geven op de afzegging van “de koningin van Barcelona”. “Op verzoek van Ellen. Iedereen vind het jammer. Het heeft geen zin dat het hele olympische dorp dat nog eens dagenlang benadrukt.” Technisch directeur Bert Paauw van de Koninklijke Nederlandse Atletiek Unie omschreef de beslissing van Van langen als “jammer voor de atletiek en een persoonlijk drama voor Ellen”.