Italiaanse voorliefde voor vervaarlijke filmvrouwen

Boccaccio '70. Regie: Federico Fellini, Luchino Visconti en Vittorio de Sica. Met: Anita Ekberg, Romy Schneider en Sophia Loren. In Amsterdam, Nederlands Filmmuseum.

Boccaccio '70 is een episodenfilm: drie korte, op zichzelf staande speelfilms van drie groten uit de Italiaanse filmgeschiedenis. Als de films iets gemeen hebben, dan is het dat de vrouw steeds als geducht en vervaarlijk wordt voorgesteld.

Dat geldt met name voor de door Anita Ekberg in de film van Fellini vertolkte reusachtige, verleidelijke figuur op een reclamebord voor melk, die als reuzin de dromen bevolkt van een moraalridder die met hulp van de kerk heeft geprobeerd het reclamebord te laten verwijderen.

Een nog krachtiger persoonlijkheid speelt Sophia Loren in de film van De Sica: als uitbaatster van een schiettent op de Kermis vormt zij de hoofdprijs in een seksloterij, maar gaat op het moment van de prijsuitreiking toch liever met de man van haar keuze naar bed.

Romy Schneider bij Visconti is nog de meest bedeesde van de drie, ofschoon aan haar existentiële keuze - aan haar echtgenoot voor seks hetzelfde tarief te berekenen als de dure callgirls die hij pleegt te bezoeken - een zekere daadkracht niet ontzegd kan worden.

De Sica's film, De loterij, is van de films van dit drieluik de meest geslaagde, met een prachtige rol van Loren, en een zeer fraaie schildering van de boeren die aan de loterij deelnemen. Fellini's De verleidingen van dr. Antonio is historisch gezien vermoedelijk de interessantste van de drie: het is Fellini's eerste kleurenfilm, en een bij tijd en wijle bijtende sociale satire tegen kwezelarij. In het algemeen geldt dat de films, in tegenstelling tot vele andere films uit de jaren zeventig, verrassend weinig gedateerd aandoen - of het moesten de voor hedendaagse ogen wat erg pastel aandoende Technicolor-kleuren anno 1970 zijn.