Hautacam

De dood van een wielrenner wordt een jaar later volop herdacht, de dood van een gewone sterveling wordt nauwelijks opgemerkt. Fabio Casartelli staat vandaag of morgen op de voorpagina, maar de man of vrouw achter het stuur in het dorpje Riscle zal L'Equipe niet halen.

Aan de voet van de Pyreneeën ligt een verschrompeld stuk blik, de ziekenwagen hoeft zich niet meer te haasten. De volgers in de Tour hebben geen oog voor burgerlijk leed, ze scheuren door het Franse landschap. De karavaan heeft haast.

Ongeveer 1.500 voertuigen met ongeveer 3.500 volgers rijden gedurende drie weken van noord naar oost, van oost naar west, van west naar zuid en van zuid weer naar het noorden. De Tour de France is een roes, maar wel een heel gevaarlijke. Rotondes worden afgesneden, koektrommels worden ingehaald. Toeristen die langs de berm hebben plaatsgenomen, zijn meestal zo verstandig niet op het laatste moment over te steken. Ze zwaaien naar de karavaan, in de hoop een petje of een vlaggetje te bemachtigen. De volgers zijn populair bij het publiek, ze worden niet als potentiële moordenaars beschouwd. Over vier dagen staat er 7.500 kilometer op de teller. En hoe was het? Schitterende ervaring, volgend jaar weer!