Zapman

En opeens is daar helemaal vanuit het niets: Marco van Basten. Hij staat op het strand, ontbloot bovenlijf, alleen een korte broek aan (gisteren 19.30 uur, Ned 2).

Het gaat om een vooraankondiging van Veronica's Voetvolley Tournooi. Marco oefent vast een beetje. En ik dacht dat ze zijn enkel aan zijn scheenbeen hadden vastgezet. Dat hij voor de rest van zijn leven mank zou lopen. Maar hij houdt de bal moeiteloos in de lucht en hij straalt. Ze beginnen al op hem in te zoomen. Voor ze hem close hebben, kan ik nog net ontdekken met wie hij speelt, het is Ronald de Boer.

Toen kwam er een stemmig melodietje, over herinneringen aan vroeger werd gezongen. Die stem kwam me bekend voor. Wie is die zanger? Ik kan maar niet op die naam komen. En ik dacht dat ik goed was in namen. Uit Ierland komt hij, en hij zat in een bandje, dat heette, hoe heette dat bandje ook alweer? Ook op die naam kan ik niet komen. Dat overkomt me iets te vaak de laatste tijd. Zijn dat de eerste tekenen van seniliteit, komt het van die paar glazen wijn iedere dag of zijn er de laatste jaren gewoon te veel namen bijgekomen die onthouden moeten worden? Allemaal mensen die ik nooit zal aanraken, naar wie ik nog nooit heb gezwaaid.

En toch behoor ik hun namen te kennen, het zijn beroemdheden, wijd en zijd bekend. Op het andere net krijgt ondertussen een Nederlandse schrijfster drie uur de tijd om haar eigen beroemdheid in verband te brengen met die van de paus, Marilyn Monroe, Truman Capote, Michel Foucault en vele andere cultuurdragers (Zomergasten, Ned 3). Sportmensen komen in haar rijtje niet voor. Er staat een glas bier naast de schrijfster. Heeft ze daar te veel van op of komen die afwezige gebaartjes, die oogopslagen, dat mondje, van te veel eigendunk? Maar hoe heette die zanger nou? Geen paniek, maak een omweg, denk er een beetje omheen. En weer kopt Marco van Basten een bal over het net. Zíjn naam zal ik nooit vergeten. Kom op, graaf nog een keer in dat geheugen, graaf maar een beetje in de buurt. Eerst die band. Was het It? Of Help? Geen van twee. Het was een vreemde naam voor een band, geen zelfstandig naamwoord zoals Beatles of Rolling Stones, maar een persoonlijk voornaamwoord. He, She, Him, We... Them. Ze heetten Them! En pats! Daar heb je de zanger ook, hij heette Van Morrison, ik heb nog een lp van hem in de kast staan. Hoe heette die ook weer? Saint Dominic's Preview.

Nu is het geheugen losgebarsten. Laat ik dan ook onthouden: echte roem vergaat niet, hedenavond Marco van Basten bij Veronica. Niet vergeten te kijken (21.25 uur).

    • Hans Aarsman