Klavierleeuw met touché van een hinde

Concert: Maria João Pires (piano), Augustin Dumay (viool) en Jian Wang (cello) - Schubertiade. Gehoord: 14/7, Concertgebouw Amsterdam.

Ze werden Schubertiaden genoemd, de bel-etage bacchanalen waarop Franz Schubert ten overstaan van een kleine groep intimi zijn pennevruchten presenteerde. De concerten die de Portugese pianiste Maria João Pires dezer dagen in het Concertgebouw geeft, hebben dezelfde naam gekregen omdat het allemaal draait om de kamermuziek van Schubert (hoewel in de toegiften wel eens een andere componist opduikt). In een geschakeerde bloemlezing passeert in drie concerten een keur van composities voor twee- en vierhandige piano, duo's, trio's, een kwintet en zelfs een lied de revue.

Maria João Pires is een klavierleeuw met het toucher van een hinde. Zondag bewees zij in de Vier Impromptus op. 90 opnieuw een verbijsterende techniek te paren aan een onnavolgzaam dynamisch inzicht. Tussen forte en piano ontstaat bij Pires een alfabet van toonsterktes, en Schuberts kenmerkende contrastwerking tussen mineur en majeur vat zij in een regenboog van klankkleuren. Sentiment is bij Pires nimmer vals, muzikale effecten worden nooit op bejag gemaakt. Deze meesterpianiste weet in haar eentje van iedere afgelikte boterham nog een vers geurend croissantje te maken.

Als er mindere momenten bestaan tijdens deze Schubertiade, ligt dat zeker niet aan Pires. De Tweede sonatine voor viool en piano die Pires speelde met de Franse violist Augustin Dumay, met wie zij al jaren een duo van wereldformaat vormt, bleef in goede bedoelingen steken. De intonatie van Dumay viel tegen en hoewel in het eerste deel een gedoseerde structuur in aanleg aanwezig was, werd het samenspel nergens meeslepend.

De inbreng van Dumay bleef daarbij ver achter bij die van de Chinese cellist Jian Wang. In 1979 was Jian Wang als tienjarige knaap te zien in de documentaire From Mao to Mozart: Isaac Stern in China - een optreden dat velen op het netvlies is gebrand - en sinds enige tijd heeft hij zich voor het trio-spelen bij Pires en Dumay gevoegd. Met zijn vertolking van Schuberts Arpeggione-sonate wekte Jian de indruk een talent van mondiale allure te zijn. Zijn bloedwarme toon verliest geen moment zijn pracht, zelfs niet in de razend lastige sprongen en vele registerwisselingen die dit stuk rijk is.

    • Emile Wennekes