GVB-bazen liggen niet voor het oprapen

Zelden heeft een Amsterdamse wethouder langere tanden gehad dan Guusje ter Horst toen ze deze week de naam van André Testa liet vallen. De PvdA-wethouder zou Testa voordragen als directeur van het Gemeente Vervoerbedrijf, ja. Geen spoor van enthousiasme in haar stem. “Beggars can't be choosers”, liet ze zich ontglippen. Ze had het niet voor het kiezen gehad.

Jonkheer Testa is de man die het GVB uit het moeras moet trekken. Die de eerstkomende jaren rond de vijftig miljoen gulden moet bezuinigen zonder dat de reizigers er wat van merken en die vierhonderd werknemers moet ontslaan zonder dat er wordt gestaakt. Hij is degene die de rokende puinhopen van jarenlang wanbeheer moet opvegen en het bedrijf, zo niet te verzelfstandigen, dan toch ten minste in staat moet stellen op grotere afstand van de eigenaar, de gemeente Amsterdam, te functioneren.

Testa is, kort gezegd, de laatste strohalm voor het GVB en je zou verwachten dat zo iemand door het college van B en W met klaroengeschal en tromgeroffel wordt aangekondigd. Maar nee: beggars can't be choosers.

Ter Horst (inmiddels samen met de wethouders Bakker en Peer verantwoordelijk voor de sanering van het GVB) had liever gezien dat zich een kandidaat had aangediend die geschikt was, gemotiveerd en ook nog eens gezien bij de personeelsvertegenwoordigers. Die was er niet. Geschikte managers waren er wel - geschikter dan Testa, leek Ter Horst haast te suggereren - maar ze waren teruggedeinsd voor de aanblik van het bedrijf. “De kandidaten stonden niet te dringen.”

Had ze iets anders verwacht? Stel je de manager eens voor die deze advertentie onder ogen krijgt: 'Stuurloos bedrijf, jarenlang speelbal van politici, kwakkelende managers en uit krachten gegroeide ondernemingsraad, schulden voorzover bekend zo'n 150 miljoen gulden en vooruitzichten somber wegens voortgaande rijksbezuinigingen, zoekt topman. Eén op de zes klanten betaalt niet voor produkt. Voortdurende stakingsdreiging. Bezoldiging: volgens het top-ambtenarenreglement.'

Is het eigenlijk niet een regelrecht wonder dat de headhunters iemand hebben gevonden? En dan nog een man die met veel succes in dezelfde branche heeft gewerkt. Zelfs al worden zijn successen daar door tegenstanders op het conto geschreven van een zeer welwillende minister op Verkeer en Waterstaat, wat dan nog? Diezelfde minister zit er nog altijd en haar sympathie kan allicht nuttig wezen. Goed, hij is bij streekvervoerder NZH op straat gezet. Maar, zo redeneren de supporters van Testa (raden waar die zitten), hij heeft daarbij drie miljoen gulden meegenomen bij wijze van genoegdoening, dus voor het geld hoeft-ie het niet meer te doen.

Deze weken zal Testa's benoeming zijn beslag moeten krijgen. De bonden, zowel de AbvaKabo als vertegenwoordigers van de ABGP voor gemeentepersoneel, hebben de procedure vooraf al van extra spanning voorzien door te roepen dat ze de kandidaat onaanvaardbaar vinden, te onbetrouwbaar voor het personeel.

Het is de vraag of Ter Horsts aarzelende bekentenis dat zij Testa inderdaad wil voordragen, betekent dat haar partij hem bij de minste of geringste tegenwind zal loslaten. Of dat ze juist de druk van de ketel wil halen door te stellen 'wij vinden hem ook niks, maar we hebben geen ander'. Een beetje meer strijdlust zo vlak voor de zware saneringsoperatie had misschien geen kwaad gekund.

    • Bas Blokker