Magistraten

In een hoofdredactioneel commentaar in de krant van 29 juni wordt een intern vernietigend onderzoek naar Justitie in Arnhem onderuit gehaald. Zou dat met dezelfde argumenten ook gebeurd zijn indien er een positief beeld naar voren was gekomen? Feiten graag, stelt het commentaar wat naïef. Alsof magistraten zelf zouden erkennen dat ze arrogant of partijdig zouden zijn.

Natuurlijk komen dit soort klachten van gefrustreerde procespartijen, die vaak al te gemakkelijk als querulant of slecht verliezer worden afgeschilderd. Dat gebeurt nu zelfs nadat 850 personen ondervraagd werden. In plaats van te schrikken, volgen de voorspelbare en hypocriet aandoende ontkenningen alsof klassenjustitie wel elders, maar vooral niet in Nederland voorkomt. Alsof na de IRT-affaire nog volgehouden kan worden dat het geklungel en gedraai in bestuurlijk en politiek Nederland bij rechtbanken ophoudt. Werkt daar dan een heel ander soort mensen?

Inmiddels bestaat de rechterlijke macht in Nederland voor tweederde uit plaatsvervangend rechters. Het grootste deel daarvan is advocaat en zit de ene dag naast en staat de volgende dag tegenover dezelfde magistraten, soms zelfs ex-kantoorgenoten.

Ondanks alle grondwettelijke waarborgen stuit het inzien van nevenfuncties en arresten op fel verzet, zelfs bij de Hoge Raad, waarvoor in het parlement onlangs zonder debat een cassatie-advocaat als raadsheer werd voorgedragen.

Als één van de 'verontruste burgers', die inmiddels veel feiten over de rechterlijke macht hebben verzameld, lijkt mij het probleem dat velen in Nederland, waaronder magistraten, op hoge toon van alles en iedereen honderd procent vertrouwen eisen zonder daar ook maar de minste openheid tegenover te stellen.