Krajicek in San Francisco

In juni werden in San Francisco selectiewedstrijden gespeeld ter vaststelling van de Amerikaanse teams voor Rhodos, waar in het najaar de Bridge Olympiade wordt gehouden. Verleden week berichtte ik u al over enige arbitrage-zaken. Op zich pikant, omdat daarbij een paar grootheden uit het Amerikaanse bridge betrokken waren. Nu de wedstrijden zelf. Die kenden een absoluut verrassende ontknoping.

Althans wat de uitzending van het open (lees mannen) team betreft. Vooraf was het zestal van regerend wereldkampioen Nick Nickell (Freeman, Rodwell-Meckstroth, Hamman-Wolff) huizenhoog favoriet. Andere kanshebbers waren de formaties Weinstein, Cayne en Ekeblad uit New York en zeker ook het team van sponsor Seymon Deutsch. Laatstgenoemde had zich versterkt met de fameuze Zia Mahmood. Dat was toegestaan, want de voormalige Pakistaan, die ooit zijn geboorteland naar twee zilveren medailles in de Bermuda Bowl had geloodst, heeft inmiddels de Amerikaanse bridgenationaliteit aangenomen. Geen van de kanonnen bleek echter opgewassen tegen een team uit Chicago onder aanvoering van Larry Robbins (Jerry Goldfein, Steve Garner, Jack Oest, Gerald Caravelli en Gary Cohler). Net zoals onze Richard Krajicek op Wimbledon waren Robbins c.s. het slachtoffer van een ongunstige loting en moesten ze zich een weg naar de finale vechten door alle favorieten te verslaan. Dat lukte wonderwel, waarna Deutsch wachtte. In een wedstrijd over 120 handen werd ook dat team onder de voet gelopen (293-215). Zia: “Ze speelden fantastisch. Ze boden, speelden en verdedigden veel beter dan wij. Verder deden we het wel aardig.”

Een interessant slem uit de finale:

West gever Noord OW kw. Schoppen AVB97 Harten H76 Ruiten AHV6 Klaver A West Oost Schoppen 1053 Schoppen H4 Harten B109852 Harten V Ruiten 1084 Ruiten B9752 Klaver 2 Klaver V8743 Zuid Schoppen 862 Harten A43 Ruiten 3 Klaver HB10965

Mahmood-Rosenberg zaten in 6Schoppen. Laatstgenoemde moest het spel vanuit noord zien te maken. Larry Robbins startte met Klaver4. Noord nam het aas en stak met HartenA over om de schoppen te snijden. Oost kwam met SchoppenH aan slag en speelde troef na. Het slem was nu niet meer te maken. Noord won het naspel in de hand en kwam via een ruitenaftroever in de dummy. De leider probeerde nu KlaverH te incasseren, maar zag tot zijn ontzetting dat deze kaart werd afgetroefd. Rosenberg troefde over, maar moest nog een harten afstaan: 1 down.

Op de andere tafel zat noord, Steve Garner, eveneens in 6Schoppen. Hier startte oost, Chip Martel, met Klaver8. Garner won het aas, incasseerde RuitenA, stak naar dummy over met een afgetroefde ruiten en speelde schoppen naar de vrouw voor de heer van Chip. Deze speelde ruiten na, op tafel getroefd, waarna de leider via HartenH in zijn hand kwam, de troeven trok en met HartenA dummy kon bereiken om uiteindelijk op KlaverH zijn hartenverliezer weg te gooien: 14 imps naar Chicago.

Ter illustratie hoe sterk er bij dit soort wedstrijden soms gespeeld wordt, een spel waarop Bob Hamman, de man met de meeste meesterpunten ter wereld, excelleerde in de verdediging:

oost gever Noord OW kw. Schoppen H10 Harten V10 Ruiten H763 Klaver 108432 West Oost Schoppen VB8642 Schoppen A5 Harten B9 Harten 76532 Ruiten 102 Ruiten AVB54 Klaver AH6 Klaver B Zuid Schoppen 973 Harten AH84 Ruiten 98 Klaver V975

Het spel deed zich voor in de kwartfinale tussen Nickell en Wolfson. Op de ene tafel zaten Rodwell-Meckstroth als OW in 4Schoppen en maakten tien slagen. Op de tafel waar Hamman noord zat kwamen Berkowitz-Cohen als OW in 3SA na 1Harten-1Schoppen, 2Ruiten-2SA, 3Ruiten-3Harten, 3SA-pas. Hamman startte met een kleine klaveren voor boer, vrouw en heer. David Berkowitz speelde SchoppenA en schoppen na. Hamman nam de koning en vond de prachtige switch van HartenV, waarna Bobby Wolff de volgende harten overnam om daarna nog twee slagen in die kleur te incasseren.

    • Jan van Cleeff