Bedankt!

Pensioenvoorzieningen zijn ingewikkeld. Maar voor dienstplichtigen met oorlogservaring wordt nauwkeurige vooruitberekening van het oudedagsinkomen bijna onmogelijk - als ze hun opdrachten van staatswege al overleven.

Eenmaal veilig thuis kunnen ze dankzij de emotionele dynamiek van het vaderland nog op de gekste momenten extra geldbedragen verwachten, zo blijkt uit een kabinetsbesluit van deze week. Want de huidige jong-bejaarde die in 1950 na drie of vier jaar oorlogsdienstplicht in Nederlands-Indië werd gedemobiliseerd, kan binnenkort een brief van de Staat verwachten: Jongen, nog bedankt! Hier, duizend gulden. (Bruto, wel te verstaan). Het kabinet heeft hiertoe besloten “als blijk van erkenning van de Indië-veteranen”.

Waarom nu pas? Zo langzaam werkt de Nederlandse bureaucratie toch ook weer niet, en 45 jaar geleden hadden 'onze jongens' heel wat meer gehad aan dat geld en die erkenning.

Het moet een geheim gebaar zijn naar de geplaagde Srebrenica-gangers, die bij terugkomst een jaar geleden bijna nog minder waardering kregen dan de 'Politionele Actionisten', die terug in Nederland tenminste nog een schoenenbon kregen. Maar zij - en de Cambodja-VN'ers - krijgen zo'n uitkering natuurlijk pas in 2046. Als de emoties ècht gaan opspelen.