Gap

“Een mossel is net een wielrenner, ze moeten allebei conditie opbouwen.” De keukenmeester van Zeeland's Roem wenst anoniem te blijven, hij houdt niet zo van publiciteit. “We zijn ruim veertien dagen achter, dat zit hem in het voorjaar. Maar over de smaak valt niet te twisten.” Voor het vierde opeenvolgende jaar verzorgt hij de mosselparty van TVM.

Als streekgenoot van ploegleider Cees Priem rijdt hij een dag voor de rustdag met een paar hulpkrachten van Yerseke naar Frankrijk. De verse vis wordt onderweg bewaard in juten zakken, die tussen scherfijs in kisten worden vervoerd. Een grote gasbrander in de tuin van het hotel brengt de mosselen aan de kook. De kok kijkt toe hoe de gasten zich tegoed doen aan zijn lekkernij. De renners mogen slechts mondjesmaat toehappen. “Die hebben een uitgebalanceerd voedselpakket. Als ze te veel mosselen eten, raakt hun lichaam uit balans.”

Op het terras van het hotel kijkt Ed Nijpels, president-commissaris van de verzekeringsmaatschappij TVM, geamuseerd toe. Hij krijgt het advies om vlug te eten, want hoe lichter van kleur hoe mooier de mossel. “Het oog wil namelijk ook wat. Het zijn net vrouwen”, zegt de kok die nog steeds anoniem wil blijven. “Je maakt er toch wel een positief stukje van, hè. De pers kan de mossel maken en breken.”