Jackson Browne

Sjoerd de Jong (sic), met keurige kantoorbaan bij NRC HANDELSBLAD, ziet dertigers en zelfs veertigers bij een concert van Jackson Browne: daar moet de mattenklopper over. Zijn azijnpisserige stukje is dan ook snel geschreven. Een gitarist die meer dan twee akkoorden beheerst, is ook wel erg gelikt. En dan al dat “kantoorpubliek” (?) dat niet eens het meubilair sloopt, maar “beschaafd” luistert, foei!

Browne is namelijk niet de laatste uit Seattle of Manchester overgewaaide hype, over drie maanden rijp voor de vergeetput, maar een artiest die in een kwart eeuw een niet oninteressant oeuvre heeft opgebouwd.

Een goede recensie veronderstelt toch minstens enige affiniteit met het gebodene; een 14-jarige vakkenvuller bij Albert Heijn laat je ook niet de Negende van Bruckner beoordelen.

    • Michel Uyen