Couzy (1)

Uit de verbolgen reacties van bewindslieden en politici op het boek van luitenant-generaal Couzy, blijkt opnieuw dat zij nog steeds van mening zijn dat militairen zowel tijdens hun actieve dienst als daarna hun mond moeten houden. Het past kennelijk in de politieke cultuur dat militairen zonder meer de (politieke) opdrachten uitvoeren om na beëindiging van hun opdracht naargelang het politieke klimaat te worden gewaardeerd of gebrandmerkt.

Politici mogen dan wel deskundig worden geacht, maar aan hun militaire expertise ontbreekt nog wel het een en ander, waarvoor wij al vele malen de prijs hebben moeten betalen. Het is dan ook goedkoop te zeggen dat Couzy zijn pet eerder aan de kapstok had moeten hangen. Want waarom werd hij dan gevraagd nog een jaar langer te dienen om voor de politiek de zeer ingrijpende veranderingen in de Koninklijke Landmacht te realiseren.

Het door de politiek geuite verwijt dat de communicatieproblemen aan Couzy te wijten zou zijn, heeft kennelijk eerder nimmer een rol gespeeld. Toch zal de politiek er rekening mee moeten houden dat militairen van hoog tot laag mondige mensen zijn en dat bevelhebbers en andere opper- en hoofdofficieren niet om hun politieke kleur worden benoemd, maar op grond van hun deskundige kwaliteiten.

De politiek zou zich dan ook heel wat moeilijkheden kunnen besparen wanneer men wat meer luistert naar en rekening houdt met de adviezen van daartoe gekwalificeerde militaire experts, alvorens militairen in te zetten. Bevelhebbers en militairen hebben daar op zijn minst recht op.

    • P.J.G.A. Ego
    • Voorzitter Osl Stichtingen