Leider in Tour de France kondigt nieuwe wielergeneratie aan; Egoïst Berzin eerste Rus in gele trui

VAL D'ISÈRE, 8 JULI. De Tour de France kreeg gisteren zijn eerste Russische gele-truidrager. Jevgeni Berzin heeft de leemte opgevuld die Miguel Indurain voorlopig achterlaat. Met een schitterend gereden klimtijdrit heeft de 26-jarige een nieuwe wielergeneratie aangekondigd. Maar de oude is nog lang niet afgeschreven.

Een blik op het algemeen klassement leert dat de 35-jarige Tony Rominger en de 32-jarige Bjarne Riis de gele trui in het vizier hebben. De kalende Zwitser weet zich bij Mapei gesteund door zijn 26-jarige Spaanse ploeggenoot Abraham Olano, die zelf ook nog grote kansen worden toegedicht.

Riis heeft twee sterke ploeggenoten die hem in het hooggebergte kunnen bijstaan. De Duitsers Jan Ullrich en Udo Bolts zullen het beulswerk van hun Deense kopman bij Telekom gedeeltelijk overnemen.

Nieuwe namen, nieuwe kanshebbers. Zelden heeft de Tour na negen dagen fietsen zo veel favorieten geteld voor de eindzege. De organisatoren klapten elkaar het afgelopen weekeinde tevreden op de schouder. Vijf jaar lang ging de Société gebukt onder het strenge leiderschap van Indurain. En hoewel de vijfvoudige titelhouder nog niet mag worden afgeschreven, is zijn dominante rol vast en zeker uitgespeeld.

Het verschil in leeftijd is minder interessant dan het ploegenspel en de onderlinge verhoudingen in het peloton. Berzin rijdt bij het Italiaanse Gewiss, dat de laatste jaren veel goede klimmers is kwijtgeraakt. Vorige week keerde Ivan Gotti, in 1995 vijfde in het eindklassement, met een knieblessure huiswaarts. Het ziet er naar uit dat Berzin in de Alpen en de Pyreneeën op zichzelf is aangewezen.

Een ander nadeel ten opzichte van de concurrentie is zijn impopulaire houding. Zijn arrogante opmerkingen hebben veel weerzin opgeroepen. Berzin neemt geen blad voor de mond en durft openlijk zijn collega's af te vallen. “Ik fiets voor de overwinning, niet voor mijn ploeggenoten”, heeft hij meerdere malen verkondigd.

Het vertrouwen van zijn ploegleider Emanuele Bombini blijft onomstreden. Maar zijn oude ploeggenoten Riis en Pjotr Oegroemov hebben nog een appeltje te schillen met het grote talent uit Vyborg.

Dit seizoen heeft Berzin teleurstellend gefietst. In de Ronde van Italië moest hij genoegen nemen met een bijrol. In 1994 werd hij de verrassende winnaar, in 1995 werd hij tweede, dit voorjaar moest hij genoegen nemen met de tiende positie.

Om zijn zwakke prestaties in het hooggebergte te kunnen verbeteren heeft hij zich afgelopen maand op het laatste moment ingeschreven voor de Ronde van Zwitserland. Vooral zijn tijdrit wekte daar hoge verwachtingen voor de Tour.

Gisteren toonde Berzin opnieuw zijn kwaliteiten op dit individuele onderdeel. Hij reed een zeer gelijkmatige race en was bij alle tussenstanden de snelste renner. In de vlakke aanloop, het stijgende middengedeelte en het vlakke slot bewees Berzin eens te meer dat hij een veelzijdig coureur is. Het frêle lichaam danste over het asfalt. Maar hoe sterk is het kleine lijf in een gevecht van man tegen man? Kan Berzin in het hooggebergte standhouden tegen de krachtpatsers uit de andere kampen?

De verwachting is dat Berzin de komende dagen veel te stellen krijgt met zijn tegenstanders. In tegenstelling tot de zeer gerespecteerde Indurain die altijd renners van andere ploegen weet te mobiliseren, zal Berzin de Tour de France in zijn eentje moeten winnen. Over zijn kansen hulde hij zich gisteren in nevelen. “We hebben pas negen dagen gehad, er moeten er nog dertien komen.”