'Bridge houdt me geestelijk jong'

Ik had altijd al belangstelling voor bridge, maar het kwam er nooit van - ik zal wel geen tijd hebben gehad. Tot zo'n 25 jaar geleden, toen ben ik lid geworden van een club.

Sindsdien ben ik verschillende keren van partner gewisseld. Binnenkort moet ik dat opnieuw, want Jan met wie ik de laatste jaren heb gespeeld, stopt er mee. Dat vind ik jammer, want wij waren een goed duo. Waarom hij stopt weet ik niet. Ik denk omdat-ie er geen zin meer in heeft. Ik ga niet zelf op zoek naar een nieuwe partner. Dat moet de club maar doen.

Bridge is een mooie sport. Iedere keer is het weer een geestelijke uitdaging. Je moet er goed met je gedachten bij zijn, vooral om je te herinneren welke kaarten er inmiddels uit zijn. Ik merk dat bij bridge mijn geheugen beter is dan in het gewone leven. Dan weet ik soms niet meer waar ik iets heb gelaten. Of ik vergeet bij het boodschappen doen het één of ander. Bij bridge heb ik van dat soort dingen nooit last. Ik denk omdat ik bij bridge veel geconcentreerder ben dan in het dagelijkse leven. Ja, bridge houdt me geestelijk jong.

Ik ben vrij immobiel, wil ik het huis uit dan moet ik gebruik maken van zo'n karretje. Daarom kijk ik veel tv, dat is zo'n beetje m'n enige afleiding. En lezen natuurlijk. Vooral bridge-magazines, die pluis ik helemaal door.

Woensdagavond is m'n bridge-avond. Daar kan ik echt naar uitkijken. Spelen, een beetje praten, een koppie koffie en een borreltje. Het is belangrijk om andere mensen te blijven zien, anders vereenzaam je. Augustus en september zijn wat dat betreft de slechtste maanden. Dan is de hele wereld met vakantie en zit jij thuis, want er is dan ook geen bridge.'