Sannie 2

In het artikel van F. van der Linden over Alda Verstappen-Peters (Z 8 juni), vertelt zij hoe haar zoon als crimineel tegen de lamp liep, op het moment dat haar advocatencarrière begon.

Met name de passage over een uitspraak in hoger beroep in Den Bosch, welke een strafvermindering van acht jaar voor zoon Sannie opleverde, omdat het Hof meende dat Sannie na dwangverpleging een grote kans zou hebben als een evenwichtig mens terug te keren in de samenleving, kan ik na een week wikken en wegen niet anders kwalificeren dan als een vorm van klassejustitie. De rechters vonden het essentieel dat hem een stevige thuisbasis zou wachten. Die stevige thuisbasis zal waarschijnlijk gevonden moeten worden in het zijn van een internist en een advocate, die beiden eerst de hel moesten doorlopen, om goed te leren liefhebben. Gelukkig maar dat het niet alleen voorbehouden is aan mensen met een academische achtergrond om kinderen een gevoel van eigenwaarde mee te kunnen geven. Ik blijf natuurlijk wel met de vraag zitten hoe de rechters geoordeeld zouden hebben als de moeder en de stiefvader van Sannie sociaal gezien op de onderste trede van de ladder hadden gestaan.

    • Mr. Diana de Vries