Homohuwelijk

A. de Swaan zet zijn zinnen op het homohuwelijk (Z 15 juni). Hij verzet zich ertegen. Hij durft dat verzet te uiten omdat een kennis, een uitgesproken lesbienne, hem vertelde dat ze het homohuwelijk maar flauwe kul vindt.

Het zegt overigens iets van onze samenleving dat er moed voor nodig is om voor zo'n afwijkende mening uit te komen. We zeggen wel dat iedereen zijn eigen mening mag hebben, in het kader van vrijheid en democratie, maar wee je gebeente als je niet meehuilt met de progressieve wolven in het bos.

De Swaan doet een poging het homohuwelijk met rationale argumenten af te keuren. Dat kan hij niet. Zijn verzet stamt puur uit een gevoel. Een gevoel dat desalniettemin zo weerbarstig is, dat hij er niet omheen kan. Dat De Swaan zijn gevoelens serieus neemt pleit voor hem. Gevoelens worden te vaak ontkend, onderdrukt, weggeredeneerd, belachelijk gemaakt of als zwak verworpen. Vooral door mannen. Moeten de homo's dan nog maar een poosje geduld hebben met die lastige gevoelens die zich zo slecht laten gezeggen, zoals De Swaan zo menslievend voorstelt? Onzin.

Het huwelijk als vruchtbare verbintenis tussen man en vrouw is en blijft de biologisch bepaalde en dus universeel erkende perfecte vorm van verbintenis. Wie dat wil ontkennen doet er goed aan het vrouwelijk en mannelijk lichaam nog eens aan een nauwgezet onderzoek te onderwerpen met het oog op de perfecte afstemming die hun lichamen biologisch op elkaar hebben. Elke andere vorm van samenleven kan de tweede prijs uitgereikt krijgen met een willekeurig ander contract.