Ethisch Reveil

Active Ethics is een kreet die op dit moment veel opgang doet binnen het Amerikaanse bridge. Het komt er op neer dat je het spel moet spelen naar de geest en niet zozeer naar de letter van de bridgewetten. Een nobel streven met ook praktische trekjes.

De regelgeving binnen de bridgesport is ingewikkeld, van streek tot streek verschillend en nogal eens aan verandering onderhevig. Voeg daarbij de sterk wisselende kwaliteit van het arbiterscorps, de soms opmerkelijke samenstelling van beroepsinstanties en de traditioneel zich immer benadeeld voelende, heetgebakerde spelersgroep, dan is daarmee wel zo ongeveer het speelveld geschetst waarin conflicten oplaaien en soms weer gesust worden.

Als je met open vizier de strijd aangaat en je ervan verzekert dat de tegenstander op de hoogte is van de ins en outs van je eigen systeem, dan hoef je veel minder een beroep te doen op al die ellendige regeltjes of te anticiperen op de grillige reflexen van bureaucratisch denkende bobo's.

Het concept van Active Ethics wordt gepropageerd door niet de minsten uit de internationale bridgewereld: de Canadees Eric Kokish en de Amerikanen Bobby Wolff en Edgar Kaplan. De laatste twee zijn co-voorzitter van het orgaan van de Wereld Bridge Federatie dat zich met bridge-wetgeving bezighoudt.

Onlangs werden in San Francisco selectiewedstrijden gehouden voor de teams die de Verenigde Staten bij de mannen en de vrouwen zullen vertegenwoordigen op de aanstaande Olympiade in Rhodos. In een inleidend artikel in het Daily Bulletin van deze wedstrijden benadrukte Richard Colker, voorzitter van het Appeals Committee, nog eens dat de deelnemers aan de selectie zich dienen te onderwerpen aan de Active Ethics gedachte. Of het ethisch reveil hieraan ten grondslag lag valt moeilijk te bewijzen, maar het toernooi in San Francisco verliep zonder noemenswaardige incidenten. Getuige dit spel uit de kwartfinale bij de mannen, deden zich wel nog enige pikanterieën voor:

Zuid gever Noord Allen kw. Schoppen 2 Harten AHB6 Ruiten AV7532 Klaver B3 West Oost Schoppen VB1076 Schoppen 943 Harten V8 Harten 10932 Ruiten 8 Ruiten H6 Klaver AV742 Klaver H1065 Zuid Schoppen AH85 Harten 754 Ruiten B1094 Klaver 98

West Noord Oost Zuid

Cayne Kay Burger Kaplan

pas

pas 1Ruiten pas 1Schoppen

pas 2Harten pas 3Klaver 1)

pas 3Ruiten pas 4Ruiten

pas 5Ruiten pas pas

pas

1) Niet gealerteerd aan de noordoost zijde van het scherm, terwijl zuid zich bij wijze van Alert beperkte tot het wijzen naar zijn 3Klaver biedkaartje dat hij in de biedtray had neergelegd. Bij west bleef dit onopgemerkt.

Uiteraard werd tijdens deze belangrijke wedstrijden met schermen gespeeld. Het scherm liep diagonaal van de noordwest punt naar de zuidoost punt van de tafel.

Oost, Chuck Burger, die door zijn screenmate Norman Kay niet op de hoogte was gesteld van het bijzondere karakter (vierde kleur) van 3Klaver, dacht dat het bod nu echt kon zijn en startte met schoppen tegen 5Ruiten. Dit bleek de maakstart omdat op de tweede hoge schoppen een klaveren verdween bij noord. De ontboden arbiter liet desalniettemin de score staan omdat het gebruik van 3Klaver als vierde kleur in deze situatie zeer gebruikelijk is en van iemand van het niveau en met de ervaring van Chuck Burger verwacht mag worden dat hij dat kon begrijpen. Bovendien had Burger voordat hij uitkwam voor de zekerheid nog even aan Kay om uitleg kunnen vragen, iets wat hij niet had gedaan.

Burger-Cayne gingen in beroep tegen deze uitspraak bij het Appeal Committee. Na verificatie van de feiten, die verder onbetwist bleven, kwam de beroepsinstantie tot de volgende uitspraak: 1. Zuid faalde in het aan west duidelijk maken dat 3Klaver een conventionele betekenis had en 2. Noord faalde daarin helemaal. Door het scheppen van deze onduidelijkheden ligt bij NZ een zeker voordeel dat op onregelmatige wijze is behaald. Het Appeals Committee veranderde de score daarom voor NZ in 5Ruiten -1 (-100). Voor OW daarentegen bleef de score van 5Ruiten contract (-600) gehandhaafd omdat voor oost de klaverenstart in het gegeven biedverloop (anders 3SA!) aantrekkelijk genoeg bleef. Bovendien kregen NZ 3 imps straf omdat zij de alertprocedures niet goed hadden uitgevoerd. Pikant omdat de zuidspeler, Edgar Kaplan, zich beijvert voor Active Ethics.

En wat dacht u van Bobby Wolff, ook al zo'n superethicus? De voormalige president van de Wereld Bridge Federatie was de hoofdrolspeler op dit spel:

Oost gever Noord Allen kw. Schoppen 102 Harten H954 Ruiten HB974 Klaver H8 West Oost Schoppen H9763 Schoppen AB54 Harten AB63 Harten V87 Ruiten 10 Ruiten V52 Klaver A54 Klaver B32 Zuid Schoppen V8 Harten 102 Ruiten A863 Klaver V10976

West Noord Oost Zuid

Wolff Cohen Hamman Berkowitz

pas pas

1Schoppen pas 2Klaver1) pas

4Schoppen pas pas pas

1) Drury: een inviterende hand met vierkaart schoppen.

Noord, Larry 'The Law' Cohen startte tegen 4Schoppen met Ruiten4. Na enige tijd de dummy te hebben bestudeerd liet Bobby Wolff als leider van tafel een kleine ruiten bijspelen. Zuid zette het aas en Wolff pakte een kaart uit zijn hand, de Ruiten10, en stopte toen even met spelen. Gedurende ongeveer twee seconden hield hij de bewuste kaart, die op dat moment nog onzichtbaar was voor de tegenstanders, bewegingsloos vast. Daarna legde hij hem op tafel neer. Zuid, David Berkowitz, 'wist' nu zeker dat de leider nog meer ruiten had, want met een singleton heb je niets te aarzelen. Misschien was noord wel van een singleton gestart. Reden genoeg voor deze zuid om de kleur door te spelen. West gooide op de tweede ruiten een klaveren weg en kon even later op RuitenV nog nog een klaverenverliezer wegwerken (loser-on-loser). Het contract was alzo verzekerd: OW +620. Indien zuid in de tweede slag naar klaveren was geswitched waren downvarianten niet ondenkbeeldig. Nu hij echter ruiten had nagespeeld voelde de 47-jarige accountant uit Old Tappan, New Jersey zich dermate misleid dat hij na afloop van het spel de arbiter liet komen. Deze besliste dat de manier waarop en het tempo waarin Ruiten10 was bijgespeeld, niet misleidend was en zeker niet opzettelijk misleidend. Het beroep door NZ bij het Appeals Committee leverde daarentegen de volgende uitspraak op. 1. De feiten werden niet bestreden. 2. Het comité ging er zondermeer vanuit dat de aarzeling bij Wolff onopzettelijk was, doch kon zich voorstellen dat zuid hierdoor in de organisatie van het tegenspel benadeeld was. 3. Daar het contract nog steeds te maken was als zuid een andere kleur had nagespeeld, werd de maakkans van het contract op 60 procent bepaald. Derhalve kregen OW +370 en NZ -370 punten op het spel. 4. De manier van spelen door de leider werd als ontoelaatbaar beschouwd: iedere kaart hoort in hetzelfde tempo te worden bijgespeeld. 5. Gevolgtrekkingen door de tegenpartij uit aarzelingen zijn voor eigen risico. Dat in dit specifieke geval de score gedeeltelijk is bijgesteld mag niet gezien worden als precedent. Het Appeals Committee had deze zaak om die reden liever niet in behandeling genomen.

Volgende week zal ik u over de afloop van de trials berichten. Nu al verklap ik u dat de selectie een grote verrassing opleverde.

    • Jan van Cleeff