Demonische cliché's uit Brazilië

Voorstelling: Cosmic Demons. Concept, choreografie en spel:

Sergio Ulhôa, Ronald Burchi; muziekcollage: Burchi, René

van Kuijk; decor: Ulhôa. Gezien: 4/7 Melkweg in Amsterdam.

Aldaar: t/m 6/7.

Begin 1996 verliep de verblijfsvergunning van de Braziliaanse freelance choreograaf Sergio Ulhôa en zijn vrouw, de danseres Claudia Trajano. Het ministerie van OCW adviseerde geen nieuwe af te geven, oordelend dat hun werk weinig toevoegt aan de kwaliteit van de Nederlandse danswereld, terwijl financieel de spoeling steeds dunner wordt. De rechter besliste echter dat het echtpaar nog een jaar mocht blijven. Beiden hadden immers al een contract voor het komende seizoen en ook wat geld voor een nieuwe produktie.

Dat werd Cosmic Demons, gemaakt en uitgevoerd door Sergio Ulhôa, in samenwerking met de Amerikaanse bewegingskunstenaar Ronald Burchi. De voorstelling is gebaseerd op teksten van Pablo Picasso en de Cosme Damião uit de Candomblé, mythologische tweelingbroertjes die de door hen bezeten volwassenen gebruiken voor hun streken.

Zo'n onderwerp vraagt om spookachtige effecten als zwiepende rode lampen, knipperlicht, draaiende spiegels en een griezelig bos gemaakt van stroken zwart plastic, waarin de verbeelding de demonen gestalte geeft.

De baldadige duivels van Serge Ulhôa en Ronald Burchi braken een rode ballon uit bij het horen van het Ave Maria, smoren met een zwarte handschoen de vertolkster van de Portugese fado en masturberen op het geluid van een aanstormende trein. Het beeld- en bewegingsmateriaal is clichématig, de handeling soms te traag.

Ook is de zwart/wit tegenstelling van de tweelingdemonen niet helder genoeg uitgewerkt. Cosmic Demons is slechts een eerste schets van iets dat nog vorm moet krijgen. Honderd meter verder, op het Leidseplein, werken acrobaten en jongleurs uit alle windstreken, die meer boeien.

    • Caroline Willems