Bois-le-Duc

Als oud-Bosschenaar heb ik met genoegen het artikel 'Allez Bois-le-Duc' van Max Paumen gelezen (27 juni). Hij stelt hierin onder andere dat 'de inwoners gevoel voor humor hebben en zich na de seculariseringsjaren '70 niet meer schamen de bemiddeling van de Zoete Lieve Vrouw in te roepen bij ziekte of ongemak'. Maar dit deden zij al op grote schaal voor de zeventiger jaren.

Aan het eind van de oorlog vlogen er vele V-1's over Den Bosch naar Antwerpen. Uit angst dat ze, bijvoorbeeld door brandstofgebrek, op de stad zouden vallen ontstond toentertijd het schietgebedje: 'Ons lief vrouwke, gift'em nog een douwke' (Ons lief vrouwtje, geef hem nog een douwtje).

Het heeft niet altijd mogen baten, maar het is een goed voorbeeld van echte Bossche humor, dat met vele andere zou kunnen worden aangevuld.

    • J.A. Imhoff