Neil Young laat Ahoy' meezingen

Concert: Neil Young met Crazy Horse. Gehoord: 3/7 Ahoy, R'dam

Al stelde Neil Young met zijn pas verschenen cd Broken Arrow teleur, zijn optreden in Ahoy' was gisteren uitverkocht en geanimeerd. Gekleed in het karakteristieke houthakkersoverhemd kreeg de Neil Young (50) zevenduizend fans moeiteloos aan het meezingen met klassiekers als Like A Hurricane en Heart Of Gold.

Dit eerste optreden sinds jaren met zijn oude begeleidingsband Crazy Horse (in 1993 was Neil Young hier met de rhythm & bluesgroep Booker T. & The MG's, en vorig jaar tourde hij met leden van Pearl Jam) begon moeizaam. Young en zijn gitaristen stonden op het halfdonkere podium introvert te spelen, en kozen daarbij de minder toegankelijke nummers uit het riante repertoire. Zo werd als derde nummer het tien minuten durende Loose Change, van de laatste cd uitgevoerd, een monotone melodie die uitmondde in een eindeloze, morsige solo van Young en gitarist Poncho Sampedro.

De kentering kwam toen Neil Young drie nummers in zijn eentje speelde, op een akoestische gitaar. Het werd een kort 'Greatest Hits'-intermezzo, met The Needle And The Damage Done, Heart Of Gold en I Am A Child. Daarna volgde, weer met band, Cinnamon Girl, en waren Young en de andere muzikanten losser en gedrevener. Al bleef Young zwijgzaam. Hij maakte één opmerking tegen het publiek: 'Het is goed om weer terug te zijn in Ahoy', ik ben hier vaak geweest de afgelopen hondervijftig jaar'. Hij concentreerde zich liever op zingen en spelen.

Youngs muziek biedt een merkwaardig contrast. Veel van de melodieën zijn op het sentimentele af lief. Maar in de uitvoering ontstaat frictie, want zijn onvaste stem vertaalt tedere bedoelingen in de gekweldheid van iemand die nou eenmaal niet de woorden 'I love you' over zijn lippen kan krijgen. Youngs gitaarspel is evenzeer een aanslag op het sentiment. Zijn gitaar klinkt rafelig en overstuurd, wat gisteravond nog eens werd versterkt door de al net zo gruizig spelende Sampedro.

De solo's die Neil Young tijdens vele nummers liet horen waren soms saai, maar in de meeste gevallen indrukwekkend - als trage lavastromen die zich verwoestend een weg banen door maagdelijk landschap.