JOEKIE BROEDELET 1903-1996; Arbeidzaam

De actrice Joekie Broedelet is gisteren op 92-jarige leeftijd overleden.

In haar lange en arbeidzame leven heeft ze honderden rollen en rolletjes gespeeld, met een nuchter soort dienstbetoon dat aan het toneel zelden wordt aangetroffen - ook als ze daarbij in de schaduw van de hoofdrolspelers bleef staan. Niet voor niets gaf ze in 1959 een boekje met herinneringen de titel Je neemt jezelf overal mee.

Joekie Broedelet kwam uit een kunstzinnige familie, met een in de stijl van de Tachtigers dichtende tante en een vader die acteerde en toneelstukken en romans schreef.

Zelf debuteerde ze in 1923 bij het Princesse Tooneel van de in blijspelen gespecialiseerde Cor Ruys. Ze bleef tot eind jaren zeventig actief, niet alleen als actrice, maar ook maakte ze veel toneelvertalingen (zoals de befaamde klucht De tante van Charlie) en in opdracht van Sticusa werkte ze op de Nederlandse Antillen met amateurgroepen.

Uit haar huwelijk met de journalist en schrijver Jan Campert werd in 1930 haar zoon Remco geboren.

Over de dood van zijn vader, die tijdens de bezetting werd vermoord, heeft Remco Campert later het gedicht Januari 1943 geschreven, dat hij voorzag van de opdracht “voor Joekie Broedelet”. Zijn moeder komt erin voor als een “figuurtje in de verte”, die hem tegemoet kwam en hem vast hield: “je ogen waren rood / je jas die rook naar stad...”

Toen haar toneelloopbaan goeddeels voorbij was, heeft Joekie Broedelet nog een paar gastrolletjes gespeeld in de tv-uitzendingen van Van Kooten & De Bie.

Zo vertolkte ze, op en top geloofwaardig, een oud dametje dat door de louche Jacobse & Van Es werd ingepalmd om haar tuin “winterklaar” te laten maken, een klassiek televisie-fragment. Een paar jaar geleden vertelde ze in een Avro-documentaire over haar carrière: ze had haar werk altijd zo goed mogelijk gedaan, niet meer en niet minder.

    • Henk van Gelder