Deel pers geweerd bij Dutchbat

ASSEN, 4 JULI. Met marechaussees en politiehonden werd gisteren de landelijke pers geweerd uit de Johan Willem Friso-kazerne in Assen, waar het boek 'Dutchbat, in vredesnaam' werd gepresenteerd.

Alleen enkele vertegenwoordigers van regionale media waren welkom bij de presentatie van het boek, waarin leden van het bataljon terugblikken op hun periode in de gevallen moslimenclave Srebrenica.

Dutchbat wilde geen vertegenwoordigers van de landelijke media volgens een defensievoorlichter omdat de frustatie bij het bataljon groot is over de kritiek in de media die Dutchbat kreeg na terugkeer.

'Dutchbat, in vredesnaam, januari 1995-juli 1995' is een gedenkboek zoals bataljons dat vaak uitgeven na afloop van een buitenlandse missie. Maar er zijn extra hoofdstukken toegevoegd over de val van de enclave Srebrenica in juli 1995. Bevelhebbers, onderbevelhebbers en soldaten beschrijven de gevaren die ze doorstonden om de Bosnische Serviërs nog enig weerwerk te bieden en de moeite die ze deden om tussen de beschietingen door zoveel mogelijk vluchtelingenlevens te redden.

Majoor R. Franken, de tweede man van Dutchbat, bezigt de harde taal in zijn 'terugblik'. Hij stelt de vraag of zijn bataljon laf was, en beantwoordt die vraag negatief. Vechten tot de laatste man was mogelijk geweest, aldus Franken: “maar waarom zouden 150 man parate gevechtstroepen de strijd aangaan die vier- a vijfduizend moslimstrijders niet aandurfden?”

Over de kritiek uit Nederland schrijft Franken: “Het hysterisch aandoend geblaat van allerlei 'deskundigen', politici en tv-mensjes vind ik over het algemeen niet de moeite waard om op te reageren. Naar mijn mening is dat een reactie op dezelfde machteloosheid die wij voelden. Alleen zijn wij van de gebeurtenissen wijzer geworden en zijn reageren puberaal met het zoeken naar (een) schuldige(n). En u weet: zalig zijn de simpelen van geest. Dus waarom zou ik me ergeren aan deze 'simpelen'. Ik hoop dat ze, door te proberen ons aan de schandpaal te nagelen, hun eigen frustratie kwijt geraakt zijn.”

Het boek, uitgegeven bij Début in Rijswijk, is opgedragen aan de tweede doden en vier ernsting gewonden die Dutchbat in 1995 telde.