Piet Raymakers reserve in ploeg voor Atlanta

AKEN, 1 JULI. Het vermaarde concours in Aken bracht uitersten naar boven in de sport. Zelden hebben prestaties op een concours zulke grote gevolgen als dit olympische jaar in Aken en zelden krijgt een wedstrijd zo'n fantastische barrage als gisteren de Grote Prijs. Het hoofdnummer werd gisteren na een adembenemende finale gewonnen door het werkwilligste paard ter wereld, de olympische crack van Piet Raymakers: Ratina Z met haar huidige Duitse berijder Ludger Beerbaum, die in Barcelona olympisch kampioen was.

Van de Nederlanders moesten Piet Raymakers en Emile Hendrix zich bewijzen in de strijd om een plaats in het team voor de Olympische Spelen in Atlanta. Hendrix begon vrijdag in de landenwedstrijd met de onervaren, maar zeer talentvolle Finesse met het nulrondje waar bondscoach Horn op gehoopt had. Daarmee verzekerde hij zich in principe van zijn teamplaats. Voor Raymakers was het doek met zijn eerste paard Emerald in het begin van de week al gevallen.

Raymakers: “Toen ik dinsdag het immense stadion weer binnenreed, kromp hij gewoon tien centimeter van ellende, zo geïmponeerd was hij. Toen wist ik al dat ik hem Atlanta niet zou moeten aandoen en heb ik alleen maar geprobeerd via lichtere parcoursen het vertrouwen te herstellen”.

Getuige de overwinning in een prijs op donderdag lukte dat aardig. Maar wat Raymakers niet lukte, was om vervolgens met zijn tweede keus voor Atlanta, de elfjarige Jewel's Amethyst, zo te overtuigen dat Horn hem zonder aarzelen alsnog in de equipe kon opnemen. Hij maakte vier en acht strafpunten in de landenwedstrijd. In de Grote Prijs verdiende Raymakers wel tienduizend gulden met de zevende plaats, waarbij hij de strafpunten beperkt hield tot vier, maar toen stond de keus van Horn al vast om Raymakers als reserveruiter mee te nemen. Horn wil bovendien dat Raymakers geaccrediteerd wordt als trainer, om hem zodoende ook in het olympisch dorp te krijgen, waar de rest van het team gebruik kan maken van zijn onschatbare positieve invloed. Als vierde ruiter naast Tops, Lansink en Hendrix gaat de constant presterende Bert Romp mee met Samantha.

De springfinale in Atlanta kan nooit zo mooi worden als de barrage van de Grote Prijs van Aken, die vijf topcombinaties van de wereld bijeen bracht. Na Hugo Simon met ET, bij wie de overwinning van Arnhem nog in het hoofd zat, geloofde Ludger Beerbaum zelf ook niet dat het nog sneller zou kunnen.

“Ik heb de Grote Prijs van Aken mijn hele leven al willen winnen en ik ben er voor gegaan”, zei Beerbaum na afloop. De veertienjarige door Leon Melchior gefokte merrie verbaasde zelfs haar ruiter. “Als je in zo'n barrage-parcours drie keer even nadenkt, ben je al vierde. Ik ben dus alleen maar voluit gegaan en heb er op vertrouwd dat Ratina zelf de juiste afzetplaats voor de immense sprongen wel zou zien. Na deze overwinning heb ik het gevoel dat ik nu pas weet wat ze daadwerkelijk kan. Ze is in staat om afstanden waar ze normaal zes galopsprongen zou maken, ook in vier te doen. Dat gymnastische vermogen heeft ook mij verrast.” Een aardige gegeven is dat de grootmoeder van Ratina Z in 1970 met Hermann Schridde de Grote Prijs van Aken won.

In Aken werd bekendgemaakt dat de Duitse dressuurequipe voor Atlanta zal bestaan uit Isabell Werth met Gigolo, Monica Theodoresu met Grunox, Martin Schaudt met Durgo en Klaus Balkenhol met Goldstern.

Het Olympische kampioenspaar van Seoul en Atlanta, Nicole Uphoff met de inmiddels negentienjarige Rembrandt, heeft er van afgezien om als reservepaar naar Atlanta af te reizen.

    • Claartje van Andel