Dertig minuten wachten op het weer

“En of het zo blijft, vertel ik u tegen kwart voor zeven”, zegt de mevrouw van het weerbericht die in het NOS-journaal van zes uur de weersgesteldheid van de volgende dag voorspelt. Ze glimlacht en doet er verder het zwijgen toe; alleen de kijker die bereid is zijn toestel nog ruim een half uur op dezelfde zender te laten staan, zal de rest van het verhaal te horen krijgen.

Nu niet, straks pas. Zo gaat het al geruime tijd en iedere keer als ik het haar of haar mannelijke collega hoor zeggen, verbaast het me weer.

Ooit, in het eerste anderhalve decennium van deze eeuw, had het woord cliffhanger een letterlijke betekenis. Het ontstond in de tijd van de zwijgende film, toen de eerste Hollywood-studio's aan de lopende band avonturenseries maakten die vooral werden gedraaid in bioscoopjes van lager allooi. Elke week vertoonde men er een nieuwe aflevering. En om ervoor te zorgen dat het publiek ook werkelijk de volgende week terug zou komen, eindigde zo'n aflevering meestal op een spannend moment. Menigmaal hing de heldin bijvoorbeeld hulpeloos aan een rotspunt te bungelen. Of zij zou worden gered, zou pas te zien zijn in de volgende aflevering.

In het televisie-tijdperk is de cliffhanger gemeengoed geworden, vooral als het zomerseizoen begint en de producent van een tv-serie wil bereiken dat het publiek in de herfst weer gaat kijken.

In series als Dallas en Dynasty klonk aan het slot van de laatste aflevering vóór de zomer vaak een schot, waarna men iemand zag vallen. Wie het was, was onduidelijk. Of het schot dodelijk was geweest, eveneens. Ook de makers van de Nederlandse soaps kennen de truc inmiddels.

Maar nu ook het weerbericht een cliffhanger heeft gekregen - om de kijker nog een half uur vast te houden - valt te vrezen dat in Hilversum alle remmen los zijn. “De regeringsleiders in Florence zijn in koortsachtig beraad bijeen om de gekke-koeiencrisis op te lossen. Of dat gelukt is, vertel ik u over een uur.” “Vanmiddag is in Den Haag het CTSV-rapport gepresenteerd. Wat er in staat, vertel ik u in het volgende journaal.”

De cliffhanger rukt op. De kijker bungelt in doodsnood aan een rotspunt.

    • Henk van Gelder