CONTRABAS

Characters. 20th-Century Music for Double Bass and Piano (Olympia OCD 467)

Musici die zowel in de jazz als in het klassieke métier prestaties leveren die boven het maaiveld uitsteken, zijn dun gezaaid. De trompettist Wynton Marsalis en de klarinettist Eddie Daniels zijn twee gunstige uitzonderingen, maar ook de Nederlandse contrabassist Quirijn van Regteren Altena is een musicus die in beide disciplines zijn sporen heeft verdiend. Ruim twintig jaar geleden won hij de eerste prijs van het Larens Jazzfestival en op het gebied van de gecomponeerde muziek manifesteert Van Regteren Altena zich ook al jaren,onder meer als de uiterst behendige bassist het Schönberg Ensemble.

Dit dubbeltalent komt Van Regteren Altena goed van pas bij enkele stukken die hij, begeleid door Peter Beijersbergen van Henegouwen, vastlegde op een cd met twintigste-eeuwse muziek voor contrabas en piano. De cd bevat niet zozeer grote meesterwerken, maar de repertoirekeuze is bijzonder door de solerende rol van de contrabas en het feit dat een aantal composities is opgenomen waarin het jazz-idioom voorbeeldig is geïncorporeerd in een gecomponeerd kader.

Het Presto uit de Aria et Rondo van Alfred Desenclos is zo'n deel met een jazzy knipoog; enkele momenten in de Charaktere van Johannes Paul Thilman zijn ook onder invloed van de jazz tot stand gekomen. Zelfs Hindemith moet voor de Sonata het oor te luisteren hebben gelegd bij dwarse jazz-ritmen en de Small Suite van Alec Wilder is vrijwel volledig geworteld in deze lichte-muziekstijl.

Het meest tot de verbeelding spreekt Pampeana No. 2 van Alberto Ginastera, oorspronkelijk geschreven voor cello en piano. Prachtig pulserende dialogen tussen piano en bas zorgen voor een soms stevig swingende uitsmijter, die de andere bewerking op deze cd - Elegie, een niemendalletje van de jeugdige Louis Andriessen - ver achter zich laat.

    • Emile Wennekes