Ze komen voor Johnnie

Het Wereldkinderfestival. 16 juni in het Concertgebouw, Amsterdam, i.s.m. het World Roots Festival. van 13.30 tot 17u. Tel. 06-300.125; 21 juni in Venlo, De Maaspoort, aanvang 19u. Tel. 077-3207207. Optredens van o.m. La Charanguita, Taraf de Haidouks Junior uit Roemenië en Doudou N'Diaye Rose uit Senegal.

Ze komen voor Johnnie. Want hij is knap, zeggen ze.

Vier langgelokte blonde meisjes zijn het podium opgeklommen. Daar staat La Charanguita, een kinderorkest uit Colombia. Elf jongens en één meisje spelen salsa-muziek, opzwepende, vrolijke klanken waarbij je niet stil kunt blijven zitten.

Johnnie is één van de vier zangers van het kinderorkest. Hij heeft donkere krullen en blauwe ogen, hij is dertien jaar oud. De meisjes zijn fans van Johnnie, vertellen ze tegen de presentatrice van het festival. Bij elk optreden van La Charanguita staan ze vooraan. Ze hebben al eens een kus van hem gekregen, en nu willen ze graag een handtekening. Intussen wordt er gedanst. De hele zaal deint op de muziek. Het optreden van La Charanguita is een groot succes.

La Charanguita is een van de bands die speciaal naar Nederland zijn gekomen voor een optreden op het Wereldkinderfestival. Dit jaar wordt het festival voor de negende keer gehouden. De hele maand juni is het festival te bezoeken in verschillende theaters van Nederland. Er is muziek, dans en toneel. Ook worden er scholendagen georganiseerd, waarop van alles te zien en te doen is, zoals schminken, koken en Filippijns dansen. De bedoeling van het festival is dat Nederlandse kinderen kennis maken met andere culturen.

De band van La Charanguita heeft een bandleider, zoals dat hoort bij een salsa-orkest. Hij heet Mr. Luis. In een net grijs pak geeft hij het tempo aan van de muziek. Af en toe kijkt hij op zijn horloge of doet hij een dansje.

Tegen het eind wordt het steeds drukker op het podium. Behalve de fans van Johnnie zijn nog meer kinderen het podium opgeklommen. Mr. Luis doet ze het dansje voor. Als het optreden is afgelopen zeggen Johnnie en de andere zangers 'dank je wel!' in het Nederlands. Mr. Luis zegt nog, in het Engels, dat hij veel houdt van Nederlandse mensen. De vier meisjes, en nog een heleboel andere, vragen een handtekening.

Behalve vier zangers heeft La Charanguita drie blazers: een trombone en twee bugels, een eenvoudig soort trompet. Er is een ritmesectie, met een drummer en een percussionist, die verschillende trommels bespeelt, en twee toetsenisten. In de band zit één meisje. Zij bespeelt een elektrische basgitaar. Het ding is bijna even groot als zijzelf, maar ze speelt erop alsof haar dat helemaal geen moeite kost. Onder het spelen weet ze bovendien nog een ingewikkelde serie pasjes uit te voeren.

Na afloop van het optreden storten de kinderen van La Charanguita zich op de tafel met broodjes in de artiestenfoyer. De basgitariste, stil en serieus, gaat alleen aan een tafeltje zitten. Ze heet Diana Maria Arias. Ze is elf jaar, vertelt ze. Optreden vindt ze erg leuk. In Cali, een stad in het westen van Colombia, gaat ze naar de muziekschool van Mr. Luis, net als de andere leden van het orkest. Toen ze zes was, begon ze met bas spelen, ze is nu vijf jaar bij La Charanguita.

La Charanguita treedt thuis niet zo vaak op. De kinderen moeten overdag naar school. Om naar Nederland te kunnen gaan, hebben ze vervroegd vakantie gekregen. Mag Diana 's avonds langer opblijven als ze op reis is? Nee, vertelt ze, ze gaat gewoon om half twaalf naar bed, net als anders. Terwijl we praten eet Diana snel een broodje. Later als ze groot is wil ze ook muzikant zijn, zegt ze tussen twee happen door. De andere kinderen staan allemaal op en gaan naar de uitgang. Ze moeten weg, gebaart de man, die voor de kinderen zorgt tijdens hun verblijf hier. Diana zucht. Haar broodje is nog niet op.