Maiden Voyage eert traditie van Ellington

Concert: Maiden Voyage Jazz Orchestra, o.l.v. Paul Stocker. Gehoord: 4/5 SJU-huis Utrecht. Herhaling: 18/5 BIMhuis Amsterdam.

Of het nu het Jaar van de Ensembles is of niet, het Maiden Voyage Jazz Orchestra blijft zijn beproefde recept uitvoeren van vrolijke, grotendeels zelfbedachte bigbandmuziek. Periodiek geeft het orkest onder leiding van de altsaxofonist Paul Stocker een korte serie concerten en afgelopen zaterdagavond was het Utrechtse SJU-huis aan de beurt.

De omvang van het orkest (zestien man) en het voortgebrachte geluidsvolume waren nauwelijks in overeenstemming met de beschikbare zaalruimte en het aanwezige publiek, maar dat mocht de pret niet drukken.

De bezetting van het orkest, dat dit jaar vijftien jaar bestaat, verschilt telkens een beetje, maar is opgebouwd volgens de gebruikelijke rolverdeling tussen riet, koper en ritmesectie.

Opmerkelijkste wijziging was wel dat Sean Bergin ontbrak en de jonge altist Ben Herman is toegevoegd aan de saxen. Onder de overige bandleden bevindt zich een aantal sterke solisten zoals trompettist Eric Vloeimans en tenorist/klarinettist Barry Block.

Gaafste stuk van de avond was een nieuw, door pianist Tony Heimer voor het orkest gecomponeerde suite, de White Pink and Red Suite, met een vette knipoog naar de Black Brown and Beige suite van de meester der bigband-composities, Duke Ellington. De parallel door trombone- en saxofoonsectie gespeelde thema's vroegen om uiterste aandacht, zoals het hoort. Een mooi ronde, bluesy klarinetsolo sloot het stuk af.

De rest van de voor het ensemble geschreven werk geeft blijk van humor en lust om te spetteren, hoewel iedere neiging naar een theatrale of al te komische voordracht prettig achterwege blijft.

Op zijn sterkste momenten roept het repertoire associaties op met filmmuziek, zoals die bij een oude Bond-film zou kunnen klinken. Nu eens als begeleiding bij een achtervolgingsscène, dan weer bij een scène waarin de denkbeeldige agent van een Russische spionne zijn maîtresse maakt, na het verijdelen van een moordaanslag.

Niet alle solo's - bijna ieder bandlid, ook tubaist Larry Fishkind, kreeg een paar maten - zijn even briljant bij het Maiden Voyage Jazz Orchestra, en ook aan de partijen hapert wel eens iets. Maar de ongedwongen, geestdriftige manier waarop Stocker en zijn band putten uit de rijke historische bigbandstijlen, en er bovendien nieuw werk aan de canon toevoegen, is zonder meer opwekkend.