Zalm's mismatch

Dat was een tegenvaller: woensdag bleek, tijdens overleg tussen minister Zalm en de vaste Kamercommissie van financiën dat de Nederlandse staatsschuldquote (de staatsschuld als percentage van het bruto binnenlands produkt) bijna een procent hoger is uitgevallen dan verwacht.

De quote is geen 78,5 procent, maar 79,4 procent - 5 milard gulden meer dan gedacht. Dat heeft nare gevolgen. De toetreding tot de Economische en Monetaire Unie in 1999 vergt in 1997 van de deelnemers een quote van maximaal 60 procent of een dalende tendens in die richting. Maar de staatsschuld blijkt nu dus te zijn gestegen over vorig jaar, en dat kan aanleiding worden voor een verheviging van het principe-debat dat op dit moment in de coalitie wordt gevoerd over het terugdringen van de staatsschuld.

Minder bekend is dat in de zelfde periode het saldo van het Rijk bij De Nederlandsche Bank is toegenomen van 9 miljard tot 14 miljard - óók met 5 miljard gulden. De extra toename van de staatsschuld is dus gecompenseerd door een toename van de liquide middelen, zodat er per saldo weinig aan de hand is. Zij het dat de Staat over de vijf miljard langlopende staatsschuld meer rente betaalt dan zij over het tegoed zal ontvangen. Financiën trekt 'lang geld'aan en zet 'kort geld' weg. Er zijn banken die het slimmer aanpakken.

    • Maarten Schinkel