Ongemak in EU over gebrek aan coördinatie

LUXEMBURG, 23 APRIL. De lidstaten van de Europese Unie staan volledig achter de Franse vredesinitiatieven in het Midden-Oosten. Tegelijkertijd steunt de EU ook de Amerikaanse inspanningen om een duurzame vredesregeling tot stand te brengen.

Met een diplomatieke verklaring in die bewoordingen zijn de EU-ministers van Buitenlandse Zaken gisteren in Luxemburg een openlijke prestigestrijd uit de weg gegaan over het Europees/Amerikaanse optreden in de huidige confrontatie tussen Israel en Hezbollah. Maar achter de schermen is sprake van wrevel en ongemak, niet alleen over een gebrek aan coördinatie tussen Amerika en Europa, maar vooral over een gebrek aan coördinatie binnen de EU zelf.

De meeste EU-lidstaten hebben gemengde gevoelens over de manier waarop Frankrijk zichzelf heeft gebombardeerd tot een van de hoofdrolspelers in de vredesonderhandelingen in het Midden-Oosten. Enerzijds is er veel begrip voor de Franse rol, gezien de historische banden met de Arabische landen en Libanon in het bijzonder. Anderzijds zou het in de EU-hoofdsteden op prijs zijn gesteld indien de regering in Parijs de partners van te voren had geïnformeerd en mogelijk zelfs geconsulteerd.

Het gebrek aan centrale regie leidde er toe dat het het afgelopen weekeinde nogal druk was in Damascus, met de aanwezigheid van onder anderen de Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken, Christopher, zijn Russische collega Primakov, de vertegenwoordiging van de Europese trojka onder leiding van de Italiaanse minister Agnelli èn natuurlijk de Franse bewindsman Hervé de Charette (die gisteren in Luxemburg verstek moest laten gaan). “Men liep elkaar een beetje voor de voeten en het algemeen gevoel is dat dergelijke situaties toch voorkomen moeten worden”, zo vatte minister Van Mierlo de discussie in Luxemburg samen.

De EU-ministers vermeden gisteren zorgvuldig om Parijs voor het hoofd te stoten. “Er is lelijk gedaan over de situatie. Er is niet lelijk gedaan tegenover Frankrijk”, aldus Van Mierlo. Volgens hem zijn er geen fundamentele verschillen tussen het Amerikaanse vredesplan en het Franse. De controverse tussen de VS en Frankrijk gaat niet over hun opvattingen maar over “hun présence” in het Midden-Oosten. “Het gaat om de vraag: wie hoort daar het meeste thuis”, aldus de minister.