Bejaardenzorg?

Dat het niet verstandig is om veel kostbaarheden te hebben als je in een bejaardentehuis woont is de meeste mensen wel bekend. Dat hoor en lees je regelmatig. Maar wat doe je met je trouwring die je al draagt vanaf je trouwdag in juni 1940? En wat met de trouwring van je man die vier jaar geleden is overleden? Juist, de trouwring van je man laat je kleiner maken en je draagt ze gewoon allebei. Logisch toch! Of niet?

Sinds kort weet ik beter. Omdat het psychogeriatrisch onderzoek van het Riagg had uitgewezen dat mijn tante te dement was geworden voor het verzorgingshuis en naar een verpleeghuis moest, ging ik haar op de afgesproken dag ophalen om haar naar het verpleeghuis te brengen. U raadt het al: allebei de trouwringen waren van haar vingers afgehaald. Ik zeg 'afgehaald', omdat ik ervan overtuigd ben dat dat is wat er gebeurd is. Door wie? Tja, dat wordt moeilijk. In ieder geval: de ringen zijn spoorloos. Bezoek kan het niet geweest zijn, want buiten mijzelf kreeg ze geen bezoek.

Wordt het niet hoog tijd dat er eens veel beter wordt gekeken naar wie we eigenlijk voor onze bejaarden laten zorgen? En is het nodig dat zoveel personeel zoveel sleutels heeft dat ze bij iedereen binnen kunnen stappen?

Ik vraag me wel af waar dit naar toe gaat. Lopen de gouden kronen in mijn mond misschien gevaar tegen de tijd dat ik zelf bejaard ben?

Bejaardenzorg: zorgen maak ik mij erom!

    • Krimpen A
    • T. Minoggio