Wanhoopsschot bespaart Ajax nerveus slot competitie

GRONINGEN, 22 APRIL. Even zweefde Ajax tussen hemel en hel. Tenslotte eindigde de wereldkampioen toch in het paradijs. In de ontknoping van de thriller in het Oosterpark slonken de titelkansen naarmate het eindsignaal naderde. FC Groningen was op 3-3 gekomen en de man van de briljante gelijkmaker, Romano Sion, tikte een voorzet van Rosén op de paal. Dat was in de 89ste minuut, Ajax balanceerde boven de afgrond. Twee minuten later, in blessuretijd, loste invaller Nordin Wooter een wanhoopsschot. De bal maakte via de arm van Erwin Koeman een stuiter waarop Groningen-doelman Patrick Lodewijks onmogelijk kon reageren: 3-4. De kleine Wooter werd bedolven onder zijn ploeggenoten. Ajax kan nu volgende week in stijl afscheid nemen van De Meer: met de 26ste landstitel.

In de rust had Louis van Gaal zijn ploeg de consequenties voorgehouden van de stand op dat moment (2-2). Als Ajax punten zou verliezen in het Oosterpark, moest de titel worden binnengehaald op het knollenveld van De Vijverberg. Tegen een ploeg die nog vecht voor lijfsbehoud. En het duel in de Watergraafsmeer tegen Willem II zou volgende week geen extra feestelijk tintje kunnen krijgen.

De Ajacieden begrepen de opdracht, maar zij leverden aanvankelijk slechts half werk. Nadat Kanu Ajax voor het eerst in de wedstrijd op voorsprong had gebracht, faalden Hoekstra, Wooter, Ronald de Boer en Litmanen vrij voor Lodewijks. “We maakten het ons zelf verschrikkelijk moeilijk”, verklaarde de opgeluchte Louis van Gaal later. “Als we na 3-2 ook 4-2 hadden gemaakt, was de wedstrijd gespeeld geweest. Voor hetzelfde geld verlies je hier. Dat doelpunt van Wooter was een lucky goal.”

Ronald de Boer klaagde over het kale, hobbelige veld. “Hierop kon je de bal niet snel rondspelen. Een keiharde en egale bodem zou niet erg zijn geweest. Maar het veld was zo zacht dat je af en toe wegzakte in het zand.” Volgens de spelverdeler waren het niet zozeer de vermoeienissen die Ajax parten speelden. “We hebben na de reis naar Griekenland voldoende rust genomen. Het was wel moeilijk om je voor deze wedstrijd weer op te laden.”

De man van de wedstrijd had Romano Sion moeten worden. Hij maakte het Michael Reiziger negentig minuten buitengewoon moeilijk. Hij bracht de openingstreffer op zijn naam na een foutieve kopbal van Danny Blind en scoorde ook à la Madjer met een achterwaarts tikje uit een corner 3-3. Of het had Mariano Bombarda kunnen zijn die uit alle standen schoot en zo ook de tweede Groningse treffer voor zijn rekening nam. Hij speelde Silooy uit de wedstrijd. Maar het werd Nordin Wooter.

Als vervanger van Peter Hoekstra was hij in het veld gekomen omdat de linksbuiten louter faalde tegen de snelle back Roël Liefden. Aanvankelijk deed Wooter weinig goed. Hij timede verkeerd en bemoeide zich met het spel als het niet nodig was. Juist de dingen die Van Gaal hem probeert af te leren. Een keer onderschepte hij een pass die bestemd was voor de aanstormende Blind. De ingreep wekte duidelijk de ergernis van de aanvoerder. Wooter, die ook in Athene scoorde als invaller: “Ik was te gretig. Aan de andere kant had ik ook last van de warmte. Ik stond al na drie acties naar adem te happen. Ik kon me amper voorstellen dat die andere jongens al zo lang in die hitte speelden.” De slotfase zal hij niet gauw vergeten. “Toen Sion op de paal schoot keek ik op het scorebord. De electronische klok stond op 89 minuten. Ik dacht: het zal toch niet gebeuren dat we hier nog de boot ingaan. Even later zag het leven er ineens heel anders uit.”

Als Ajax komende zondag voor de derde achtereenvolgende keer de landstitel pakt, volgt er 's avonds een huldiging op het Leidseplein. Het duel in De Meer is slechts voor negentienduizend toeschouwers toegankelijk en al lang uitverkocht. Er waren nauwelijks toegangsbewijzen in de vrije verkoop, aangezien 16.500 plaatsen worden bezet door de vaste seizoenkaarthouders en 750 kaarten bestemd zijn voor de aanhang van Willem II.

In de ogen van Ronald de Boer is het seizoen sportief gezien al geslaagd met de naderende landstitel en het bereiken van de Europa-Cupfinale. “Het is toch knap wat we doen na al die tegenslag? We zijn wel weer allemaal een jaartje ouder geworden, maar deze ploeg is nog steeds relatief jong. Ik vergelijk ons een beetje met Rode Ster van een aantal jaren geleden. Maar wij slagen er nog een tweede keer in de finale te halen.”

De euforie bij Ajax stak schril af bij de teleurstelling van FC Groningen. Afgaande op het duel van gisteren heeft Hans Westerhof in het Oosterpark opnieuw een aantrekkelijk team opgebouwd. Sion en Bombarda zijn sterke spitsen. Op de rechterflank ontbreekt echter nog een rechtsbuiten, daar waar nu Dean Gorré ten onrechte als een soort veredelde rechtshalf een beetje wegkwijnt.

Het centrum van de defensie liet gisteren weleens een steekje vallen. Dat leidde tot slapstickachtige taferelen. Ook doelman Lodewijks had daarin een rol, ofschoon hij eerder dit seizoen nauwelijks op grote fouten viel te betrappen. Maar misschien kwam dit alles mede omdat trainer Hans Westerhof het aandurfde achterin één op één (drie verdedigers met Erwin Koeman als vrije man op het middenveld) te spelen. De wedstrijd kreeg zo voor amusementswaarde een 10.