Broeierige, onderzoekende sfeer zonder pauze

Gezelschap: Nederlands Dans Theater 1 met Wara, een collage programma van Ohad Naharin met als nieuw werk Arbos , muziek: Arvo Pärt, costuums Rakefet Levi, licht: Bambi. m.m.v. het Nederlands Balletorkest o.l.v. Stefan Asbury en vokale en instrumentale solisten. Gezien: 18 april, AT&T Danstheater, Den Haag. Tournée t/m/ 11 mei, informatie: 070-3609931.

Sinds Ohad Naharin in 1987 voor het eerst met zijn eigen gezelschap in het Holland Dance Festival optrad , is hij een regelmatig terugkerende gast-choreograaf bij het Nederlands Dans Theater geworden. De groep heeft elf werken van de Israelier op het repertoire staan en het vijfde programmablok van dit seizoen is zelfs geheel aan Naharin's creaties gewijd.

Het is een zonder pauzes uitgevoerde voorstelling met achtereenvolgend Kaamos, een fragment uit Kyr, Queens of Golub, Black Milk, een fragment uit Anaphase en een nieuw werk - Arbos - dat in 1989 voor de Sydny Dance Company gemaakt werd. De doorgaande presentatie van verschillende balletten is een aantrekkelijk concept, door Jiri Kylián in 1991 al op een wat andere wijze geïntroduceerd. Toen een fantastische ervaring omdat zijn totaal van elkaar verschillende choreografieën naadloos en met een wonderbaarlijke vanzelfsprekendheid op elkaar aan te sluiten bleken en daardoor in en nieuw perspectief kwamen te staan.

Naharin's werken geeft het concept minder meerwaarde. De overgangen missen een onontkoombare logica, ze doen vaak zelfs nogal geforceerd aan. Bovendien hebben de gekozen werken toch wel heel veel eenzelfde, ongrijpbare en introvert aandoende sfeer. Wanneer na ruim een uur het nieuwe, 21 minuten durende Arbos aan bod komt, is men eigenlijk al oververzadigd en lijkt het allemaal wat meer van hetzelfde.

Steeds weer zijn er die plotselinge, bijna ongecontroleerd felle uitbarstingen, waarin lichamen zich door de ruimte verplaatsen, de ruggen en de knieen diep gekromd zijn, de armen vol protest de lucht in steken en heftige sidderingen door de torzo schieten. Ook zijn er weer de naar binnen gekeerde, kleine, zich herhalende bewegingen, extra geïsoleerd in de ruimte gezet door een met dramatiek geladen, zeer effectieve belichting.

Het affiche en de omslag van het programmaboekje dragen een portret van Ohad Naharin dat in houding en uitdrukking een raak beeld geeft van de raadselachtige, onderzoekende, broeierige sfeer van zijn werken . We zien een wat verstoord onder zijn capuchon uitkijkende monnik, de hoekige, toch ontspannen armen half boven het hoofd geheven, onderweg naar een ons onbekend doel.

Als extra ontregelend element in de voortreffelijk gedanste voorstelling worden twee werken, Queens of Golub en Black Milk , afwisselend door of mannen of vrouwen gedanst , waarbij de Queens uiteraard in Kings veranderen.

    • Ine Rietstap