DE RECHTSBUITEN VOLGT ZIJN HART

Het is na het debacle van Wenen nauwelijks voor te stellen dat Gaston Taument bij Feyenoord wil blijven. De sierlijke aanvaller zal in dat geval naar het buitenland moeten vertrekken, want na PSV heeft hij ook Ajax laten weten geen interesse in een transfer te hebben. “Ik volg mijn hart.”

Ajax wel in de finale, Feyenoord niet. Toch maakt Gaston Taument niet de overstap van Rotterdam naar Amsterdam. “Ik heb twee jaar geleden besloten dat ik óf bij Feyenoord voetbal, óf in het buitenland. Dat was dus lang voordat Ajax interesse voor me toonde. Ik zit acht jaar bij Feyenoord, heb hier alles meegemaakt en heb er geen behoefte aan om naar een andere Nederlandse club te gaan.”

Dus ook niet als het om Ajax gaat. Natuurlijk liet de belangstelling uit Amsterdam hem niet koud. “Het is wel de beste club van de wereld. Ik zie het als een eer en als een waardering voor mezelf als voetballer.”

Taument vindt het spel van Ajax “gewoon mooi”. Hij genoot een dag voor de uitschakeling van Feyenoord voor de televisie op zijn hotelkamer in Wenen van het Amsterdamse optreden tegen Panathinaikos. “Ze voetbalden goed. Ze misten heel veel kansen, maar bleven geduldig. Dat is een van de verschillen met ons.”

Heeft hij na de twee, qua Nederlands resultaat totaal verschillende Europa-Cupdagen geen spijt van zijn besluit om Ajax af te zeggen? Taument: “Dat werd me dit seizoen ook al gevraagd over PSV. Dat begon net goed te draaien toen wij in de problemen zaten met het ontslag van Van Hanegem en zo. Het zou best menselijk zijn om spijt te hebben, ja. Maar zo zit ik niet in elkaar. Ik sta achter mijn beslissing. Ik volg mijn hart. Ik was al ver in de onderhandelingen met PSV, maar heb toen tegen Rob Jansen, mijn zaakwaarnemer, gezegd dat ik het niet deed.”

Taument zou door Feyenoord-fans zijn bedreigd als hij naar Ajax vertrekt. De voetballer ontkent dat. “Ik heb alleen nog maar mooie dingen meegemaakt met supporters. Ze hebben me veel kaarten gestuurd waarin ze me vragen om bij Feyenoord te blijven. En dan in de laatste thuiswedstrijden die spreekkoren in het stadion, dat gaat echt niet langs me heen. Dat is prachtig.”

Maar Taument sluit niet dat er misschien wat vervelends had kunnen gebeuren als hij daadwerkelijk voor Ajax had gekozen. In Rotterdam geldt zo'n transfer naar de aartsvijand als een doodzonde. “Maar dat is echt niet de reden dat ik voor Ajax heb bedankt. Ik ben ook niet bang om er te gaan voetballen. Waarvoor zou ik dan bang moeten zijn? Voor Van Gaal? Voor de concurrentie? Ik heb bij Feyenoord ook concurrentie. Ik heb na mijn blessure toch ook op de bank gezeten. Als iemand mij niet kent, moeten ze die dingen niet zeggen. Ik weet voor mezelf waarom ik deze beslissing heb genomen.”

“Ach, ik kan beter niets meer zeggen over Ajax. Het is gebeurd.”

De gevoelige Taument kan alleen goed functioneren als hij zich ergens vertrouwd voelt. Bij Feyenoord groeide hij uit tot een volwassen speler. Onder het bewind van Wim Jansen voelde hij zich voor het eerst echt lekker. “Jansen stimuleerde me. Hij heeft me, zeg maar, gevormd.” Feyenoord had hem even daarvoor nog een seizoen aan de kleine stadgenoot Excelsior uitgeleend. Taument deed op Woudestein slechts zeer sporadisch van zich spreken, maar toch riep het trainersduo Bengtsson/Verbeek hem terug naar De Kuip. “Ik wilde zelf eigenlijk nog een jaar bij Excelsior blijven. Ik weet ook dat mensen die toen in het bestuur van Feyenoord zaten niet begrijpen waarom de trainers mij wilden terughalen.”

Het kan nu eenmaal raar lopen in de voetballerij. Nog niet zo lang geleden dacht Taument zelfs aan stoppen. Hij sukkelde vele maanden met een blessure aan de lies en er zat maar geen verbetering in. “Ik dacht echt dat het nooit meer goed met me zou komen.” Dat bleek onterechte bezorgdheid. Taument moest een lange weg naar herstel bewandelen, maar sinds de winterstop is hij weer fit. “Ik was wel blij met die twee wedstrijden per week, woensdag-zondag, woensdag-zondag. Op die manier kon ik ritme en kracht opdoen.” Hij werd al snel weer uitgenodigd voor het Nederlands elftal, maar de wedstrijd tegen België werd toen in februari afgelast. “Ik zag die uitnodiging als een soort beloning.”

Nu zit hij voor de ontmoeting met de Duitsers van woensdag weer bij de selectie van Guus Hiddink. Debutant Jordi Cruijff zou weleens een concurrent voor hem kunnen zijn voor de positie als rechterspits. De uitverkiezing van de zoon van Johan kwam voor Taument ook als een complete verrassing, maar het moet gek lopen wil de Feyenoorder niet naar het Europees kampioenschap mogen. Taument twijfelt niet aan zichzelf, maar houdt nog wel een slag om de arm. “Ik moet wel laten zien dat ik in vorm ben”, beseft hij.

De kans dat Taument straks bij Feyenoord blijft, is klein. Maar hij wil zich daar niet over uitlaten. Hij ontkent ook dat hij zelfs al over zijn toekomst zou hebben besloten. “Ik heb er nooit een geheim van gemaakt dat ik ooit eens naar het buitenland wil. Misschien is het tijd voor mij om aan iets anders te denken. Ik hoop dat de Feyenoord-supporters dat begrijpen. Maar het zou natuurlijk ook over twee of drie jaar nog kunnen.”

Hij sloeg in het verleden al eens een lucratief aanbod uit Italië af. Dat kostte hem veel geld. Wel tien keer zijn salaris bij Feyenoord, wordt beweerd. “Ik weet het niet. Er is nooit over bedragen gesproken. Maar ik zal best flink wat meer hebben kunnen verdienen. Dat doet me achteraf niks. Ik volgde toen ook mijn hart.”

Van Regi Blinker, die van Feyenoord naar het Engelse Sheffield Wednesday overstapte, heeft hij gehoord dat het leuk is in het buitenland. “Hij heeft het perfect daar. Helaas heb ik nog geen tijd gehad om naar hem toe te gaan.” Taument mist zijn vriend. Hij noemt zijn nieuwe kamergenoot, Clemens Zwijnenberg, “een aardige gozer”, maar het is anders dan met Blinker. Met hem besprak hij alles.

De twee bellen elkaar zo'n twee keer in de week. Toen Blinker problemen had met Feyenoord en apart moest trainen, zat Taument dagelijks bij hem thuis. “Ik nam het de club best wel kwalijk. Maar ik zat in een moeilijke positie. Feyenoord is mijn werkgever en ik moest werk en privé gescheiden houden.” Hij zou graag nog eens met Blinker in één elftal spelen. “Maar ik zie dat niet meer gebeuren.” Engeland is wel een land zijn waar Taument zou kunnen belanden.

Wie Feyenoord donderdagavond in Wenen heeft zien ploeteren, kan zich niet voorstellen dat Taument een nieuw contract in Rotterdam-Zuid wil tekenen. “Dat is een moeilijke vraag”, zegt de voetballer na een veelbetekenende aarzeling. “Voor mij is het wel belangrijk wat er met Feyenoord gaat gebeuren. Wat zijn ze met mij van plan? Wie gaan ze kopen? Ik praat daar binnenkort nog een keer met de voorzitter over. Hij is nu in Amerika en komt begin mei terug. Daar wacht ik op.”

Taument ergerde zich tegen Rapid dood aan het slappe Feyenoord. “Ook aan mezelf”, zegt hij een dag na de wedstrijd. “Ik vraag me voortdurend af hoe het zo kon gebeuren. Ik kom er niet uit. Ik weet het echt niet. Er waren afspraken gemaakt, maar die werden gewoon niet nagekomen.” Voor hem was er als rechtsbuiten weinig eer te behalen. “Ik kon alleen maar buitenom, maar daar had ik voortdurend twee man tegenover me. Als ik mijn persoonlijke tegenstander voorbij was, stond die vent met die snor er weer achter. We speelden in een te laag tempo. In Rotterdam ging het in de eerste helft veel sneller.”

Door de snelle 3-0 achterstand werd het een hele lange lijdensweg voor Feyenoord in Wenen. “Er kwam geen einde aan”, aldus Taument. Voorzitter Van den Herik leverde na afloop ongezouten kritiek op de spelers. Taument zag de bestuurder al tijdens de wedstrijd balen op de tribune in het Ernst Happel-stadion. “Na elke goal werd er met een spot op de voorzitter van Rapid geschenen en dan zag je Van den Herik ernaast zitten. Die was niet echt blij, nee.” Het is opmerkelijk dat Taument dat vanaf het veld kon waarnemen. “Ik wist niet waar ik anders naar moest kijken.”

Hij wil geen kritiek leveren op zijn ploeggenoten. “Jullie journalisten kunnen lekker alles schrijven, maar ik kan mijn medespelers toch niet gaan afvallen. Zo ben ik niet.” Maar helemaal kan hij zijn mond ook niet houden. “Die Jancker had tegen Van Gobbel geen kans gekregen.”

Het is weer een naam van vroeger toen Feyenoord als gevreesde vriendenploeg onder meer in 1993 landskampioen werd. Van Hanegem was de trainer met wie Taument een speciale band had. Hij en Blinker werden wel gekscherend de zonen van de trainer genoemd. Na het ontslag van Van Hanegem behoorde Taument tot de weinige spelers die hem in de kleedkamer sterkte gingen wensen. “Het is een goeie vent en een goeie trainer.”

Met zijn huidige trainer, Arie Haan, gaat hij niet zo innig om. “Over hem wil ik niets zeggen. Ik zou ook niet weten wát ik zou moeten zeggen.” Het zwijgen van Taument zegt meer dan genoeg. Hij is nog steeds niet vergeten dat Haan hem tegen Borussia Mönchengladbach wisselde. De Feyenoorders lijken de tactische vondsten van de trainer niet erg te begrijpen. Taument lacht en haalt zijn schouders op. “Ach, laat maar.”

Een zonnebril bedekt zijn ogen. Taument lag de hele nacht na de wedstrijd tegen Rapid te woelen en sliep nauwelijks. “Ik slaap altijd slecht na een avondwedstrijd, maar deze keer was het wel heel erg.”

De stemming binnen de selectie is bedrukt. “We moeten nu alleen aan de wedstrijd tegen Fortuna (morgen, red.) denken. Anders heb je straks helemaal niets! Dat zou een ramp zijn. Feyenoord moet derde in de eredivisie eindigen om nog eens een kans te maken een Europa-Cupfinale te bereiken.”

Gaston Taument zal dat waarschijnlijk niet meer meemaken in Rotterdam. De sierlijke aanvaller moet verder in zijn carrière. Hij beseft dat hij zijn spel nog zal moeten verbeteren, wil hij straks bij een echte topclub slagen. “Ik moet meer scoren. Daarvoor zou ik meer naar het doel moeten spelen. Moderner. Ik ben nu nog te veel een ouderwetse rechtsbuiten. Soms kan ik bij een actie beter zelf schieten in plaats van de bal af te leggen. Ik moet egoïstischer zijn.”

    • Hans Klippus