Koudwatervrees

Aandelenkoersen staan op recordhoogte, maar aandeelhouders van familiebedrijven brengen hun bezit niet naar de beurs. Nieuwe bedrijven op de beurs - de brandstof voor de effectenhandel - blijven schaars.

Bankiers kunnen inmiddels een waslijst van redenen opdreunen voor het gebrek aan animo. Een beursnotering betekent meer openheid en ondernemers gunnen concurrenten liever geen kijkje in de keuken. Ook zouden kortzichtige aandeelhouders, die snel winstgroei willen, het management voor de voeten lopen. In opdracht van de beurs is het NIPO nog op zoek naar nieuwe verklaringen. Deze week deed bestuursvoorzitter H. Heemskerk van de Bossche bank F. van Lanschot- een nieuwkomer in het beursbestuur- een duit in het zakje: de discussie over beschermingsconstructies heeft eigenaren van familiebedrijven kopschuw gemaakt.

Van Lanschot flirt al enkele jaren met een beursgang. Als het bankiershuis naar de beurs gaat zal het worden opgetuigd met een onneembare verdedigingswal, verzekert Heemskerk. Toch aarzelt Van Lanschot. De groei gaat zo snel. “Dat houden we niet vol.” Amerikaanse bedrijven zien dat juist als het beste argument: groei financieren door nieuwe aandelen uit te geven.

Iedereen kent het beeld van de bankiers die hun paraplu terug willen als het gaat regenen. Een bankier die zelfs niet naar buiten durft als de zon schijnt, zal moeite hebben ondernemers te overtuigen van het nut van een beursgang in het huidige beursklimaat.

    • Michiel van Nieuwstadt