Eddie Cochran (1938-1960); Dat lijkt me de hemel

De lijst van popmusici die voortijdig en op het hoogtepunt van hun roem overleden is lang. Elk van hen heeft een zwanezang, een laatste veelbetekenend nummer. Vandaag 'Three Steps To Heaven' van Eddie Cochran, die precies zesendertig jaar geleden overleed.

Een echte popster, zo wil het romantisch ideaal, leeft snel, sterft jong en laat een mooi lijk achter. De Amerikaanse zanger en gitarist Eddie Cochran voldeed slechts aan één van de criteria. Toen hij op Eerste Paasdag 1960 in een ziekenhuis in het Engelse Bath overleed, was hij 21 jaar. Voor een wild leven had hij de tijd niet gehad, en zijn dode lichaam was weinig presentabel: na een slip op een pas besplitte weg en een botsing met een betonnen lantaarnpaal was hij door de voorruit van zijn huurauto geslingerd. Een dag lag hij in coma, toen stierf hij aan zijn hoofdwonden.

Cochran was niet de enige rockabillygrootheid wiens carrière die avond werd gebroken. Naast hem in de auto zat Gene Vincent, de in zwart leer uitgedoste zanger van onder andere 'Be-Bop-A-Lula', met wie hij vanaf januari 1960 een tournee door Engeland had gemaakt. De twee vrienden kwamen van een concert in de Bristol Hippodrome en waren op weg naar het vliegveld om voor een korte vakantie terug te keren naar Amerika. Vincent overleefde de crash, maar hij zou nooit meer de oude worden. Murw geslagen door depressies, opspelende verwondingen en een alcoholverslaving overleed hij elf jaar later aan inwendige bloedingen; de popwereld was hem toen al goeddeels vergeten.

Cochrans ster daarentegen zou na het auto-ongeluk bij Chippenham alleen maar stijgen. Hij werd, om de titel van zijn voorlaatste plaatopname aan te halen, een van de 'Cherished Memories' uit de groentijd van de rock. Zijn ruige manier van zingen, met vette, knauwende accenten, had grote invloed op The Who en Lennon & McCartney (die bij hun allereerste ontmoeting op 6 juli 1956 zelfs discussieerden over Cochrans 'Twenty Flight Rock'). Zijn virtuoze gitaarspel was een voorbeeld voor George Harrison en Jimi Hendrix. Zijn liedjes over feesten ('C'mon Everybody') en tienerproblemen ('Summertime Blues') zijn bijgeschreven op de klassiekenlijst van de rock-'n-roll.

De postume roem van Eddie Cochran is nog vergroot door zijn toepasselijk getitelde zwanezang: 'Three Steps To Heaven'. Het was het laatste liedje dat hij opnam voor hij begin 1960 op tournee ging, en het werd onmiddellijk na zijn dood op single uitgebracht. Sommigen verweten de platenmaatschappij onzuivere motieven, maar Liberty Records kon wijzen op het feit dat Cochran zelf nooit bezwaren had gehad tegen rock met een rouwrandje: toen Buddy Holly, Richie Valens en The Big Bopper een jaar tevoren bij een vliegtuigongeluk waren omgekomen, had Cochran meteen een hommage op de plaat gezet: 'Three Stars', met de onsterfelijk larmoyante regels 'You're singing for God now/ In His chorus in the skies/ I'll always remember you/ With tears in my eyes.'

De tekst van Cochrans eigen zwanezang is heel wat minder direct. 'Three Steps To Heaven' is een romantisch liedje, waarin de luisteraars een 'formule voor de hemel' wordt bijgebracht. Het is heel simpel, zingt de ik-figuur in het refrein: 'Stap 1: Je vindt een meisje van wie je houdt/ Stap 2: Ze wordt verliefd op jou/ Stap 3: Je zoent haar en laat haar niet meer los.' En met een stembuiging die je het vocale equivalent van een knipoog zou kunnen noemen, besluit hij zijn uiteenzetting met: 'Yeah that sure seems like heaven to me.'

'Three Steps To Heaven' is een verrukkelijk liefdesliedje, van de helder aangeslagen gitaarakkoorden aan het begin tot en met het doowop-achtige slot. Anders dan in zijn grootste hits laat Eddie Cochran zich van zijn gevoelige kant zien. Hij zingt beheerst, zonder zijn swing te verliezen, en wrijft ons in welk een artiest er met hem verloren is gegaan. Wat niet wil zeggen dat in Cochrans zwanezang, zoals in die van veel andere te vroeg gestorven rocksterren, de dood meeklinkt. Melancholie, vertwijfeling, angst, moedeloosheid, razernij - het is allemaal ver te zoeken. 'Three Steps To Heaven' is een ode aan de vreugde, geschreven en gezongen door een jongen die ongetwijfeld een grote toekomst voor zichzelf in gedachten had. Een sympathieke lefgozer, die geen rekening had gehouden met het losliggend split op de weg van Bristol naar Chippenham.

    • Pieter Steinz