Pires

Maria João Pires: Partita's en Suites van J.S. Bach (DGG 447894-2); Pires/Dumay/Wang: J. Brahms Trio's 1 en 2 (DGG 447055-2).

Glenn Gould vestigde ooit zijn naam door een opname van Bachs Goldberg-variaties, die door de eigenzinnigheid op evenveel weerstand van de preciezen stuitte als zij op adhesiebetuigingen kon rekenen van de rekkelijken. Van de Portugese pianiste Maria João Pires is onlangs een cd verschenen met daarop Bachs Eerste partita, de Derde Engelse suite en de Tweede Franse suite, die in de verte Goulds opname uit 1955 in herinnering roept. In een tijd dat Bach steeds meer het persoonlijk eigendom is van de oude-muziekexperts, speelt Pires Bach gewoon op een concertvleugel en betoont zij zich betrekkelijk wars van de discussies over hoe men Bach zo getrouw mogelijk moet vertolken.

Haar Bach als een boom in sobere herfsttooi, waarin zo schitterend zichtbaar is dat een tak bestaat uit kleinere takjes, die op hun beurt weer uitspruiten in steeds weer kleinere twijgjes. Zij presenteert een silhouet waarvan alle ranken haarfijn getekend zijn; haar Partita krult tot in de kleinste noten-eenheden. Deze Bach is tijdloos, ontdaan van alle franje en modegrillen; niet overdreven romantisch, niet schools of verantwoord historisch, maar ook niet zo eigengereid als de Bach van Gould. Maar de Bach van Pires verdient wel een ereplaats naast de legendarische opname van Glenn Gould.

Samen met violist Augustin Dumay vormt Pires al jaren een duo dat een voorkeur aan de dag legt voor de muziek van Brahms en Mozart. Sinds kort vormen zij een trio samen met de jeugdige cellist Jian Wang, die als tienjarig jochie te zien was in de documentaire From Mao to Mozart: Isaac Stern in China. Onlangs verscheen van hen een eerst cd met de Trio's 1 en 2 voor piano, viool en cello van Johannes Brahms. Zo te horen voelen de drie elkaar intuïtief zeer goed aan - alsof zij al jaren samenspelen. De vertolkingen worden gekenmerkt door een organische opbouw met doordachte versnellingen en contrasten.

    • Emile Wennekes