Zuinigheid

Vorige week verdwenen de aandelen van Staal Bankiers, een Haags bankiershuis dat de 'wilde' jaren tachtig vol fusies en overnames de nodige luister heeft bijgezet, definitief van de Amsterdamse effectenbeurs. Geen beurshandel meer, geen aandelenkoers meer op de Reuters' beelschermen. Ook niet in Bahrein, waar de op een na grootste aandeelhouder van Staal Bankiers, de Arab Banking Corporation, stug blijft weigeren om haar aandelen aan te bieden aan bank en verzekeraar Achmea, die inmiddels bijna 97 procent van de aandelen in handen heeft.

Achmea heeft twee jaar geleden een bod gedaan op Staal, waar de Arabische bank, die toen 5 procent van de aandelen bezat niet op in wilde gaan. Zij wilde meer geld. Dat had Achmea bij eerdere overnames ook al eens bij de hand gehad. Toen wilde de groep een kleine verzekeraar overnemen, maar enkele grote aandeelhouders lagen dwars, wilden meer geld en kregen dat na enig touwtrekken ook. De Arab Banking Corporation probeerde deze truc overigens al veel eerder een keer, toen Unilever een bod deed op Naarden international. Arab Banking kocht 10 procent van de aandelen van Naarden en wilde Unilever dwingen tot een een hoger prijs.

Op Wall Street smullen ze daarvan, maar zulke financiële hoogstandjes zijn voor Achmea een ver-van-ons-bed-show. Dat is niets voor Hollandse zorgverzekeraars, ziekenfondsen en coöperatieve verzekeringsmaatschap-pijen. Die zijn zuinig. Zij kunnen nu naar de rechter stappen om de Arabieren te dwingen hun Staal-aandelen tegen het oude bod van twee jaar geleden aan te bieden.